Ka than' i moçmi: 

“Shqiptari e ka zakon që kundështon para se të marrë vesh".

                          -Faik Konica

Fjalori i gjuhës shqipe: Poturak – Ai që mban poture

Nga 27-shi 0

POTURE vet.Pantallona të gjera burrash në disa krahina të Shqipërisë, prej shajaku a prej cohe, që qepen të gjera sipër e më të ngushta te gjunjët dhe që arrijnë zakonisht deri te pulpat e këmbëve; kofshare; brekushe. Poture të leshta. Poture shajaku. Një palë poture. Xhepat e potureve. Veshi poturet. Lidhi (shtrëngoi) poturet.
* S’di si lidhen poturet mospërf. shih te LIDHEM.

POTURAK m.Ai që mban poture.
POTUREÇJERRË mb.1. I varfër, i këputur, poturegrisur.
2. Përd. em. sipas kuptimit të mbiemrit.
POTUREGRISUR mb.1. I varfër, i këputur, potureçjerrë.
2. Përd. em. sipas kuptimit të mbiemrit.
POTUREVARUR mb.1. Që i varen poturet; i pakujdesshëm në të veshur.
2. fig. mospërf. Që s’ngre dot poturet e veta, i pazoti.
POTUREZI m.Ai që mban poture të zeza.

Loading...

Lini një koment

Adresa juaj e Email-it nuk do të bëhet publike

Mund të përdorni HTML tags dhe atributet: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Ky sajt përdor Akismet-in për të pakësuar numrin e mesazheve të padëshiruara. Mësoni se si përpunohen të dhënat e komentit tuaj.

gjithësej