Ministri i Brendshëm, Saimir Tahiri, tha sot: “Arrestimi i Shullazit tregon se s’ka asnjë mbi ligjin”. Në një deklaratë për mediat, Tahiri ka mohuar të ketë lidhje me Shullazin, ashtu siç e akuzon opozita.
Me fjalinë: Arrestimi i Shullazit tregon se s’ka asnjë mbi ligjin, në të vërtetë ministri i Brendshëm, Saimir Tahiri, e vendos të arrestuarin në një profil të ndryshëm nga qytetarët e zakonshëm të këtij vendi. Pra, e vendos me një status në shoqërinë shqiptare, por pa e përcaktuar atë saktësisht.
Për ata që nuk i njohin bëmat e Emiljano Shullazit, ky njeri nuk është asgjë për ta veçse një emër mes të tjerëve shqiptarë që jetojnë në këtë vend ose jashtë tij. Të tjerë e njohin si një njeri të akuzuar shumë shpesh nga opozita për përfshirje në vepra të rënda kriminale.
Por, ministri i Brendshëm flet për të si të ishte ndonjë drejtues i lartë i ndonjë institucioni, i cili është kapur gabimisht në shkelje ligji dhe është arrestuar, por se ligji vepron njësoj për të gjithë. Janë thuajse të njëjtat fjalë që janë përdorur nga zyrtarë si Tahiri, për ish-zyrtarët e lartë të arrestuar si për shembull për ish-guvernatorin Fullani, kur u arrestua dy vite më parë.
Për Fullanin dihej se kishte qënë në krye të një prej institucioneve më të larta të shtetit shqiptar, atë të Guvernatorit të Bankës së Shqipërisë dhe arrestimi i tij ishte lajm i rëndësishëm. Pra, kishte logjikë fjalia: “Arrestimi i Fullanit tregon se s’ka asnjë mbi ligjin”. Por çfarë kuptimi ka e njëjta shprehje për Shullazin? Çfarë institucioni ka drejtuar ky njeri?! Çfarë profili publik ka ai të ndryshëm nga qytetarët e tjerë të thjeshtë të këtij vendi?! Pse duhet t’ia njohim si një meritë të veçantë organeve ligjzbatuese, arrestimin e tij?!
