Shkruan Fahri Xharra
Doja edhe unë në kafen e Rrugës së Ngushtë, në Gjakovë, pranë kafes italiane t’i përmblidhja do shkrime, të cilat janë brenga më shqetësuese kombëtare; Prejardhja e shqiptarëve? Ishte viti 2015, viti i përmbysjes totale morale të shqiptarëve në të gjitha tokat e veta.
Po çka na ligjëroi hoxha dhe i helmoi dhe qindra të rinj e pleq?
“- Osmanët u kanë dhënë shqiptarëve me hektarë tokë dhe i kanë sjellë të jetojnë në Kosovë.
– Osmanët i bënë shqiptarët sundimtarë të Ballkanit.
– Gjatë kohës së Rankoviqit shqiptarët “vetë kanë shku” në Turqi.
– Statistikat e vitit 1455 tregojnë se këtu, në Kosovë, vetëm 1 për qind e banorëve kanë qenë shqiptarë.
– Më 1389, kur erdhi osmanlliu, ai këtu luftoi kundër hungarezëve dhe Car Llazarit. Osmanlliu ia mori serbit Kosovën dhe ua la në dorë shqiptarëve”.
Vetëmohimi kombëtar nga vetë shqiptarët kishte nisur herët, ashtu në atë mënyrë që ne nuk guxonim as të flisnim e as të reagonim, se përse bëhej në emër të shkencës: “Në universitetin gjysmë të braktisur, ndërsa shokët copëtoheshin nga tanket, në një kthinë të heshtur, një student nga Peja vijonte të shkruante doktoratën e vet “Zanafilla arabe e shqiptarëve”. Është “doktori” i ardhshëm Muhamed Mufaku. Ai që do t’i gjendej pranë Serbisë në orët e këqija të saj. Më pranë se tanket. Doktorata e Mufakut tridhjetë e ca vite më parë dëshmon që projekti i turqizmit të Shqipërisë nuk ka qenë asnjëherë një frymëzim i rastit” (Në kafen Rostand f. 172).
“Hoxhë” Irfan Salihu në të ardhmen mund të prezantohet edhe si myderiz, myezin, myftar e çka jo tjetër, por këta tituj të shpifur nuk do t’i bëjnë të besueshme dhe shkencore përrallat e tij. Megjithatë, është e tmerrshme që imamë të tillë kaq të poshtër lejohen të flasin publikisht nga Bashkësia Islame e Kosovës, e cila gjatë viteve të fundit është shndërruar në çerdhe gjarpinjsh antishqiptarë. Me fenë islame kjo propagandë nuk ka të bëjë asgjë. Paraqitjet si kjo e Irfan Salihut janë pjesë e një agjende antishqiptare dhe tregojnë se në çfarë mjerimi gjendemi si shoqëri” (Enver Robelli).
Një dikush, me emrin E. Bega, paraqet në shtypin shqiptar të Prishtinës dhe të Tiranës librin “Shqiptarët në botën arabe”. Autori i librit është një tjetër dikush, Dr. Mohamed Mufaku, shqiptar nga Peja, i lindur në Damask, me doktoratë të vitit 1981 në Universitetin e Prishtinës. Siç është zakoni në paraqitjen dashamirëse të botimeve, E. Bega thekson vlerat e librit, në mënyrë që lexuesit, qofshin në Kosovë, qofshin në Shqipëri, të bëhen të ndërgjegjshëm për to. Ja pjesë nga teksti i paraqitjes: “Autori na tregon qysh në fillim se midis shqiptarëve dhe arabëve ekziston një traditë e pasur, e cila flet për prejardhjen e shqiptarëve prej vendeve arabe. Kështu, të dhëna të tilla shpalosen së pari në një histori arabe me titullin “Tuarih Tuaf”, në të cilën shpjegohet gjerë e gjatë së shqiptarët kanë origjinë arabe. Me vonë këto të dhëna kalojnë në burimet osmane” (Ismail Kadare).
“Deri tani Kadareja u shfaq me qëndrime antiturke, antiaziatike, antikomuniste e antiislame, që i lidh ato me mjeshtëri, kurse tani merret me “makthin” e “arabizmit” të shqiptarëve”,- ankohet Dr. Mufaku.
Sa vështirë kur dikush ta paralizon mendimin e porositur zoti Mufaku!
Kadareja e kishte përrallosur historianen franceze Nathalie Clayer dhe librin e saj “Lindja e një kombi me shumicë myslimane në Evropë” për veprën e saj “Në fillimet e nacionalizmit shqiptar” dhe Mufaku e ndiente veten të ofenduar me qëndrimin e Kadaresë; normalisht prekëse, kur dikush e thyen teorinë serbe për “prejardhjen “arabe të shqiptarëve”.
“E për këtë niset nga disertacioni im “Lidhjet letrare shqiptare-arabe” që u mbrojt në Universitetin e Prishtinës në vjeshtë të vitit 1981 dhe u botua si libër në Tiranë më 2009. Pasi që në hyrje është dashur të shkruhet për lidhjet historike është përmendur një traditë e pasur që trashëgohej me shekuj te shqiptarët e te arabët për “prejardhjen arabe të shqiptarëve”. Edhe pse në disertacion flitet shprehimisht se “këto mendime nuk marrin vlerë shkencore” (f. 28 nga disertacioni i botuar në Tiranë), arsyetohet Muhamed Mufaku. Por nëse “këto mendime nuk marrin vlerë shkencore”, atëherë pse shkruhet në një disertacion shkencor.
Ik ore, ik!
Gjakovë, 14.09.’21
