Nga Albinot Maloku
Çështja e zgjedhjeve të presidentëve në Kosovë e Shqipëri, vazhdon me qenë problem i madh. Praktika që nuk përfill mendimin e qytetarëve, të cilëve u mohohet e drejta e zgjedhjes me votë të drejtpërdrejtë e të parit të shtetit, siç bëjnë shumë popuj të tjerë, do të duhej ndryshuar me ndryshime kushtetuese.
Sot, në Shqipëri po flitet për zgjedhjen e Presidentit konsensual. Kjo formë e kthen këtë institucion në një figurë të dobët dhe të varur nga një shumicë parlamentare, si dhe nuk garanton që i pari i vendit të jetë një institucion mbi palët dhe jashtë palëve.
Modeli garantues i demokracisë është zgjedhja e presidentit nga populli dhe jo nga marrëveshjet politike, ose nga imponimet ndërkombëtare.
Vendit nuk i shërben asnjë model tjetër i zgjedhjes së shefit të shtetit, pra, as i ashtuquajturi konsensual, partiak, a i preferuari i shumicës politike, i bërë përmes koalicioneve jonatyrale, por vetëm modeli i zgjedhjes së shefit të shtetit nga populli. Pa e ndryshuar praktikën aktuale kushtetuese të zgjedhjes së Presidentit edhe Kosova, edhe Shqipëria do të vazhdojnë të kenë probleme, të cilat e stagnojnë vendin.
Presidenti apo presidentja e ardhshme e Kosovës dhe e Shqipërisë, për të dëshmuar seriozitetin politik të spektrit vendimmarrës aktual në vend, duhet të zgjidhet nga populli dhe kjo jo vetëm që sjell stabilitet institucional, sidomos të institucionit të presidencës, por e bën të mundshme zgjedhjen e një personaliteti, i cili ato funksione që i ka si kryetar shteti t’i ushtrojë me kompetencë e respekt nga verdikti i popullit.
