Janë ditë të vështira, pasi në pak orë ndodhin gjëra të hatashme. Është ndërruar ora dhe i bie të flesh më pak, dita po i merr natës, në shesh po ka vaksina për pleqtë, të cilët nuk qëmtojnë më domatet në tezga, por mbajnë radha para Muzeut Kombëtar. Politika ka zënë televizorin, kurse Iva Tiço dhe gjermani i fundit po zhdëpen në të ngrëna dhe nuk vënë mish.
Unë për vete vdiqa duke ngrënë ushqime pa kalori, por nuk kam asnjë shenjë se po tretem. Ajo dhe ai mbetën si shkop. Kam bindjen që ka të bëjë me entuziazmin e fillimit të një lidhje dashurie, të cilën unë për vete e kam harruar në tymnajën e kohrave të shkuara.
Ani, diçka nuk e harron robi dhe kjo është e ngrëna. Kështu ma bënë më sy do kërpudha të bardha borë që pashë në një shitore. I rrëmbeva dhe renda në shtëpi.
Çfarë kisha atje? Pak mish të thatë, një kutizë pana, një fundçe shisheje me konjak dhe vullnetin e mirë për t’u rishfaqur tek rozmarina.al, prandaj se si shkuan punët po ua tregoj më poshtë.
Kliko këtu!!!
