Do të ëndërroja, në qoftë se fëmijët e mi, kur të bëjnë fëmijët e tyre t’i japin librat e mi. Kaq do të më mjaftonte, sepse ne e shkruajmë historinë brenda katër mureve të shtëpisë sonë. Ti e shkruan te Amarisi jot, unë e shkruaj tek Joni, tek Hana…
… sepse unë në letërsi nuk pres asnjë lloj çmimi…, unë jam tërheq nga të gjitha çmimet në Shqipëri…, për një arsye të thjeshtë, sepse unë nuk shkruaj letërsi për t’u vlerësu’.
Unë e di shumë mirë që asnjëri nga ne nuk lufton për lavdinë, sepse ata që e kërkojnë lavdinë nganjëherë marrosen dhe shyqyr Zoti në Shqipëri kemi të marrë pa fund, të cilët mendojnë që janë shumë të mençur. Të marrë pa fund që kanë fatet tona, të cilët mendojnë do ia dalin mbanë dhe t’i përdredhin fatet tona.
Prandaj, unë nuk dua të jem në radhën e askujt, sepse nuk dua të kem fatin e askujt në dorë, përveç fatit tim.
