Nga Elona Caslli
Rrugaçë deri në dhimbje dhe vulgarë deri në dëshpërim
Evis Kushi, që luan volejboll në një kohë që universitetet janë mbyllur dhe shkollat bëhen me turne.
Edi Rama, që poston për të dhjetën herë një çerdhe që po ndërtohet në Kamëz.
Erion Veliaj, që vesh me zemra Sahatin e kryeqytetit ndërkohë që e ka copëtuar këtë të fundit.
Blerina Gjylameti, që përkëdhel një qen dhe këtë e quan ngjarje të ditës.
Elisa Spiropali që ngre dolli për shëndetin e Vorës.
Ilir Beqja, që thërret se erdhën dritat në veri të vendit.
Vasilika Hysi, që thërret se u vunë poçat nëpër shtylla tek rruga e Liceut Artistik.
Antoneta Dhima, që shkon për vizitë në shtëpitë e njerëzve dhe nën siglën ” Punë, jo gjumë” thërret se mandati i tretë është afër.
Erion Braçe, që na fton ta braktisim Tiranën dhe të shijojmë perëndimin e diellit në Divjakë.
Ervin Bushati, që për një qese me ndihma që i jep elektoratit angazhon 10 fotografë.
Ogerta Manasterliu, që nuk harron të vendosë dorën mbi zemër kur takon njerëzit.
Yuri Kim, që na thotë se Edi Rama i ka dhënë fjalën e nderit se të korruptuarit nuk do të jenë në qeveri.
Fëmijë, të rritur e pleq që trajtohen si dordolecë para kamerave të rilindjes.
Zona të tëra të përmbytura nga reshjet në vend.
Njerëz që gjobiten rrugëve se nuk kanë vënë maskën.
Post Scriptum- Kjo çmenduri e quajtur Shqipëri.
