Nga Mehmet Elezi
Mos prisni një shënim epik.
Thjesht: familjet e Tiranës, që banojnë në pallatet përreth sheshit Skënderbej e më në thellësi, po kalojnë netë të vështira, pa gjumë.
Jo prej valës së të nxehtit afrikan.
Prej ndotjes akustike arrogante, afrikane: këngë e muzikë në kupë të qiellit, deri vonë.
Shto agresivitetin e projektorëve. E detyrueshme ulja e grilave, në daç me i shpëtue sytë.
E kuptojmë bashkinë: në prag të 30 qershorit, duhej entusiazëm i lartë për votimet.
Votimet shkuan, nuk mund të llogariten pak decibelët? Muzika duhet të jetë gëzim për qytetarin, jo dhunë.
Ose siç bën bota: të çohen tjetërkund, jo në zemër të kryeqytetit. Te Liqeni, për shembull.
Reminishencë nga skenat e filmit “Underground”, të regjisorit (serb) Emir Kusturica?
(nga status në fb i autorit, 05. 07. 2019).
