Nga Enkel Demi
Thuhet që Çezari i Romës lindi në këtë mënyrë, ndaj prej tij këtyre lindjeve ju dha emri i Perandorit. Reforma në Drejtësi ishte pikërisht një lindje çezariane. Nuk erdhi normalisht, por u desh ndërhyrja e kirurgëve si në kohën e lashtë, të cilët i çanë barkun mëmës.
Kurrë në Shqipëri një proces nuk ka rrjedhur paq, asnjë reformë, asnjë ligj themeltar, asnjë kod zgjedhor. Përherë kemi qenë si nëna e romakut të famshëm, në prag dështimi. Kësaj here ndoshta e pikasëm pak më qartë këtë ngërç, sepse të huajt na e varën më shumë. Nuk dihet ende mirë përse, por ky vend është kthyer në qendër të vëmendjes. Ndoshta afrimi i kufirit rus në Ballkan, ka ngritur antenat e alarmit dhe gjeopolitikisht ka gjasa të jetë vendosur që Shqipëria të bëhet.
Sak për këtë, klasa politike shqiptare rrëfeu që ishte e papërgatitur. Kjo reformë është guri i provës që dikush më i lartë se udhëheqja jonë ka vendosur të prishë ujërat e gjirizit, atje ku prej vitesh pluskojnë amfibët e korrupsionit, krimit, hajnisë. U kthye në modë parimi maoist: “Turbulloje që të kullojë”. Pikërisht prishja e kësaj kënete, derdhja në të e ujërave të freskët shkaktoi mëri, inat, kërleshje, karfosje, sepse kush nget rutinën të prish gjakun.
Tani që reforma me hir apo pahir kaloi, duhet kuptuar që ajo nuk ishte burim i një vullneti të mirë i besëpakëve që zotërojnë ende pushtetin e politikës. Kjo Kushtetutë e re erdhi si një vizitor i padëshiruar prej nga ku jashtë. Në një farë mënyre për klasën politike është një prodhim alien.
Kësaj here u evidentua edhe një herë që mungesa e besës është çimentuar si vlerë kombëtare. U pa që në majën e ligjvënies njerëzit e hanin fjalën si Xhaferri simiten. U dalluan gaztorë oborresh që nesër mund të na qeverisin. U dalluan kokoroçë arrogantë që prodhimin e vetëm politik kanë benzinën për zjarrin dhe batutën shakatore për program ardhmërie. U dalluan kërcënues të pacipë, qaramanë mediatikë.
E vetmja gjë që nuk u dallua është urtia.
Tani fillojnë pushimet dhe bashkë me to dasmat. Shqiptarët i kanë për zakon dorovitjet, sepse u pëlqen harbimi i haresë. Do ketë banjo dielli dhe uji, shkuma party, foto, thashetheme dhe gazetarë që u bien brekët, kur hidhen në ujë për të pritur vjeshtën, ku do të ketë sërish sherr dhe lindje të vështira. Natyrisht, në vjeshtë do të na mungojnë flokët e kuq me dredha të ambasadores Vllahutin, por Donald Lu me dikë tjetër do ta krijojë një çift, qoftë edhe të së njëjtës gjini. Falë Çezarit ai tani ka më shumë liri për lundruar në ujërat e Shqipërisë dhe jo vetëm ai, por edhe një grup njerëzish që kanë populluar do zyra, të cilat në anglisht u thonë “byro”.
