Nga Klodian Marku
Moslejimi i vendosjes së bustit të Gjergj Kastriotit në sheshin qendor të Lezhës në kuadër të përvjetorit të Kuvendit të Lezhës, është tregues i qartë se Rilindja kërkon të jetë mbi shtetin, por edhe mbi historinë lavdishme të Gjergj Kastriotit.
Rilindasit ashtu si paraardhësit e tyre në 1949, kujtojnë se historia nis me ata. E vërteta është se në 2013 me ata nis historia e kanabizimit të Shqipërisë, e nëpërkëmbjes së dinjitetit shqiptarit, e uljes së varfërisë këmbëkryq në sofrat e familjeve tona dhe rikthimit të eksodit masive si në vitet 1990.
Ministrja e Kulturës Elva Margariti po ecën në gjurmët e paraardhëses së saj, Mirela Kumbaro, teksa investimet e Ministrisë Kulturës janë përqendruar kryesisht në Qarkun e Gjirokastrës, ku Kumbaro është deputete e Margariti pritet të komandohet deputete, pasi Bledi Çuçit t’i besohet kandidimi në Bashki.
Në këtë qark nuk besoj të ketë mbetur objekt kulti pa restauruar pavarësisht datës apo historisë që mbartin, madje kështu sikur e kanë nisur ka gjasë të rikonstruktohen edhe stanet ku ka ndenjur komandati Enver Hoxha, gjatë betejave të tij të lavidishme në tryeza me keca të pjekur e whiski skocez.
Ndërkohë një tjetër panoramë paraqitet në qarkun ku unë jetoj në Lezhë, ku kishat shekullore me vlera të paçmuara historike dhe arkitekturore lihen në mëshirë të fatit.
Një ndër viktimat e fundit është Kisha e “Shën Premtes” në Balldre e ndërtuar në shekujt XII-XIII, që prej vitesh nuk ka asnjë rikonstruksion, e mjaftoi një erë e fortë për t’i dëmtuar çatinë dhe pjesë të tjera të godinës.
Janë me dhjetëra objekte kulti në Mirditë, kryeqendra e katolicizmit shqiptar, Lezhë, e Kurbin që po rrënohen dhe askujt në Ministrinë e Kulturës në Tiranë nuk i bie ndërmend të kujdeset për këto objekte që janë pjesë e trashëgimisë historike dhe kulturore të Shqipërisë.
Rilindja po sillet me kishat katolike ashtu siç u sollën etërit e tyre në vitin 1967 që u privuan shqiptarëve edhe besimin në Zot.
Këta njerëz nuk njohin norma, nuk njohin familje dhe nuk njohin Zot.
Komuniteti katolik duhet të ndërgjegjësohet e të kuptojë se Rilindjes duhet t’i vërë limite, pasi për të ruajtur kishat dhe gjuhën ky komunitet ka derdhur gjak ndër shekuj.
