nga L Sasha Gora për BBC
Ishte pasdite e hershme e një të premteje kur unë po kthehesha në shtëpi pas një jave të gjatë pune. Disa meksikanë shikoja që po ktheheshin në shtëpi me mua, ndërsa amerikanët filluan të festonin fundjavën e tyre.
Ndërkohë mëndova të kthehem dhe të ha një drekë të mirë në restorantin që shpiku sallatën Çezariane. Aty ku mësova edhe historinë e kësaj pjate, të preferuar jo vetëm time por edhe të shumë amerikanëve.
Pasi emigroi nga Italia në ShBA në 1910-ën, Cardini hapi një restorant në Sakramento dhe më pas në San Diego. Por për tju shmangur dëbimit, Cardini u zhvendos në kufirin me Tijuanën ku hapi dhe biznesin e tij.
Cardini ishte edhe babai i vajzës bukuroshe Roza, e cila njihej botërisht si e bija e shpikësit të pjatës Çezariane. E gjitha lindi kur ditën e Pavarësisë Amerikane, restoranti ishte i tejmbushur me punë. Kështu Cardini improvizoi pjatën duke përdorur gjethet e sallatës të ndara në copa të mëdha, vezë të ndara në pjesë dhe djathin parmesan.
Unë isha një ndër të parët njerëz që e provova sallatën e Çezarit. Ajo u bë pjata më e preferuar e amerikanëve e shoqëruar me ndonjë gotë alkool.
Kur sallatën e provoi për herë të parë një fëmijë u shpreh se kishte përjetuar shijen e një “sallate bregdetare”.
Kështu sallata u përhap nga fjala në fjalë dhe u shijua nga gjiri në gjir. Kjo sallatë më pas u bë edhe ikonë e qytetit, duke u cilësuar si një pjesë shumë e rëndësishme e historisë.
Fatmirësisht sot kemi fatin ta shijojmë dhe ne, por ja nga duart e Cardin-it.
/27.al/
