Në fundjavë e pati radhën materniteti i vjetër i Tiranës, ndoshta e fundit godinë historike e shëndetësisë shqiptare dhe prej kohësh monument kulture.
Fadromat brenda disa orëve shuan dhjetëra vjet histori jo vetëm institucionale por edhe personale të atyre dhjetëra mijë tiranasve jeta e të cilëve kishte nisur në atë vend.
Rrjeti nuk mungoi të reagonte, sidomos për shkak se prishja e maternitetit rezonon me prishjen e stadiumit, teatrit dhe dhjetëra shtëpive tradicionale tiranase, së bashku me rrezikun eminent të Sahatit dhe Xhamisë nga kullat që po ndërtohen disa metra larg.
Por, çfarë mund të thuhet nga ana profesionale për këtë veprim të fundit të boratëve?
A ka vend argumenti se është duke u ndërtuar një spital i ri me më shumë shtretër për t’ju përgjigjur nevojave të qytetarëve të Tiranës?
Në radhë të parë, nëse Borati dhe boratët nuk e kanë kuptuar akoma, Shqipëria ndodhet në kulmin e një pandemie dhe qindra qytetarë janë duke u trajtuar në shtëpitë e kthyera në spitale.
Qytetarët e dëshpëruar po testohen në privat, po kurohen privatisht dhe do të kishin bërë edhe vaksinën privatisht sikur kjo të mundësohej. Mjekët dhe infermierët janë lënë pa pajisje mbrojtëse dhe vazhdojnë akoma të humbin jetën, duke e bërë Shqipërinë një nga vendet e pakta në botë ku ende vdesin mjekë nga COVID-i!
Në këto kushte të japësh miliona dollarë për të rindërtuar maternitetin është, në rastin më të mirë, një përafrim skandaloz në vendosjen e prioriteteve për ndërhyrje.
Në kulmin e pandemisë të harxhosh miliona për një ndërtim dhe të mos blesh teste, maska për mjekët dhe vaksina është kriminale!
Nga ana tjetër, pavarësisht nga kauza me ngarkesë të lartë emocionale, ndërtimi i një spitali obstetrik nuk përbën aspak prioritet për sistemin shëndetësor shqiptar. Gjatë regjimit të Boratit Shqipëria ka njohur një rënie të lindshmërisë me 25% dhe sot numri i lindjeve të qarkut të Tiranës, përballohen me 80 deri 90 shtretër obstetrikalë.
Duke qenë se një numër i madh lindjesh janë orientuar drejt spitaleve privatë dhe për të përballuar lindjet në Kavajë dhe Rrogozhinë mjafton spitali i Kajavës, numri i shtretërve të nevojshëm ulet akoma më tepër.
Në kulmin e pandemisë që deri tani ka shkaktuar mbi 9,000 të vdekur dhe pas vitit që shënoi lindshmërinë më të ulët historike në një shekull, qeveria kujtohet papritur të ndërtojë një maternitet.
Më tepër se me një çoroditje në vendosjen e prioriteteve dhe, duke ditur se si jepen tenderat në këtë vend, kjo ngjan më tepër me një tentativë Kap Ç’të Kapësh se sa me një ndërhyrje për të përmirësuar kujdesin shëndetësor për shqiptarët!
Duke njohur edhe urrejtjen që ky grupim ka për trashëgiminë tonë historike, mund të jetë edhe kontributi i fundit i rilindjes për të fshirë çdo gjurmë të kësaj trashëgime dhe për të përforcuar idenë se jeta në Shqipëri filloi me Boratin dhe rilindjen.
Rasti i maternitetit si vepra e fundit e Boratit mund të kthehet edhe në pikënisjen e hetimeve ndaj tij për dëmet e pallogaritshme mbi shëndetin dhe jetën e shqiptarëve, por pse jo edhe kundër historisë sonë të përbashkët.
Të presim e të shohim!
