Nga Bledian Koka
Qarkullon një histori e cila ka si personazh ish-kryeministrin Aleksandër Meksi. Një burrë i nderuar, e një kryeministër i mençur që udhëhoqi proceset më delikate shtetformuese të Shqipërisë në kapërcimin nga regjimi komunist drejt ekonomisë së tregut, përmes vështirësive të një shoqërie të papërgatitur për ta përftuar në mënyrën më të mirë këtë proces.
Një nga vendimet më delikate që ai mori gjatë qeverisjes së tij gati 4-vjeçare, ishte ajo e indeksimit të çmimit të bukës që si pasojë inflacionit në vitin 1993, brenda natës nga 40 lekë të vjetra, të nesërmen do të kushtonte 400 lekë të vjetra. Imagjinoni pak në një vend ku ende pagat varionin deri maksimumi 10-20 mijë lekë të vjetra në muaj, ky çmim i bukës ishte tejet i rëndë për xhepat e shqiptarëve. Atë natë kryeministri Meksi nuk fjeti tërë natën, thonë.
Si një shtetar i vërtetë e i ndërgjegjshëm, (jo si njeri që ta bën kopilin, ta lë në derë e me pas çan ferren) qëndroi në zyrë dhe nuk fjeti asnjë çast. Priste që të nesërmen para zyrës së tij, shqiptarët t’i vinin në protestë e ta ngrenin kryeministrinë (pa kërpudhë asokohe) zgupthi. Nga ora 8 e mëngjesit, pas një dremitje të shkurtër, kryeministër i stërmunduar aq sa nga pesha e fajit për një vendim të paevitueshëm, po aq edhe nga pagjumësia doli në dritarën e zyrës ku sot bujt Edi Rama dhe pa… Bulevardi “Dëshmorët e Kombit” ishte bosh, pos ndonjë çifti dashnorësh që kalonin aty pari dhe shkonin tek kodrat e Liqenit. Dielli llamburiste me gjithë fuqinë e vet, ndërsa paqja sociale dukej se nuk kishte ndërmend të prishej deri nga ditët e para të marsit 1997. Në atë çast thonë se Leka (siç e njohin miqtë) pati dy mendime të kithta me njëra-tjetrën.
E para ishte, lehtësimi që protestë nuk kishte. E dyta ishte trishtimi ndërsa psherëtinte me sytë e skuqur që i kapsalliteshin prapa syzeve të tij të pandara: Lum ai që do ta qeverisë këtë popull 
p.s…Pas këtij mendimi, Leka soditi edhe pak nga dritarja e tij kryeministrore dhe vazhdoi punën…, edhe për 3 vite të tjera.
