POTURE vet.Pantallona të gjera burrash në disa krahina të Shqipërisë, prej shajaku a prej cohe, që qepen të gjera sipër e më të ngushta te gjunjët dhe që arrijnë zakonisht deri te pulpat e këmbëve; kofshare; brekushe. Poture të leshta. Poture shajaku. Një palë poture. Xhepat e potureve. Veshi poturet. Lidhi (shtrëngoi) poturet.
* S’di si lidhen poturet mospërf. shih te LIDHEM.
POTURAK m.Ai që mban poture.
POTUREÇJERRË mb.1. I varfër, i këputur, poturegrisur.
2. Përd. em. sipas kuptimit të mbiemrit.
POTUREGRISUR mb.1. I varfër, i këputur, potureçjerrë.
2. Përd. em. sipas kuptimit të mbiemrit.
POTUREVARUR mb.1. Që i varen poturet; i pakujdesshëm në të veshur.
2. fig. mospërf. Që s’ngre dot poturet e veta, i pazoti.
POTUREZI m.Ai që mban poture të zeza.
