Nga Fatjon Krekos
Më pyet një mik: Po ti kur u bëre çam? Çne lobon për të votuar partinë e çamve?
U mendova pak nëse duhet ti ktheja një përgjigje thjesht për mos ta lënë pyetjen pa përgjigje apo ti përgjigjesha me gjithë mend, sigurisht që ju përgjigja ashtu siç e mendoj unë e jo me një përgjigje për të kaluar rradhën.
O mik, o shok, o i afërti im po pse vallë të jetë kaq e çuditshme që dikush jo me prejardhje nga Çamëria nuk duhet ta përkrahi këtë kauzë? Po pse vallë nëse nuk jemi vetë në mënyrë të drejtpërdrejtë të prekuar nga një padrejtësi duhet të bëjmë sikur nuk e shohim atë apo sikur nuk na intereson… Jo o mik unë e dua Shqipërinë e nuk e dua vetëm kur fiton në futboll, nuk e dua vetëm kur na mburrin që kemi “besën”. Unë e dua Shqipërinë me gjithë trevat e saj e me gjithë shqiptarët, e të jesh i sigurt o miku im përherë që në një çështje prek Shqipërinë unë do jem aty. Do jem aty siç kam qënë në Kosovë për vëllezrëit tanë që kërkojnë reciprocitet me Serbinë, do jem siç kam qënë aty kur ambjentalistët organizuan tubime kundra importit të plehrave. E jam kam premtuar vetes që gjithnjë do jem aty.
Pra siç e sheh o miku im, unë jam lodhur nga ideja e të votuarit thjesht sepse duhet të votojmë e të përplasem o te e majta o te e djathta, këtë vit unë do votoj për Shqipërinë, për atdheun, e për zgjedhjen e njerëzve qe mendoj që mund të sjellin zgjidhje reale për çështjen kombëtar çame, e jo vetëm.
Nuk u zgjata shumë e u përpoqa të të përgjigjesha sa më shkurt, me besimin se do më lexosh do më mirëkuptosh e mbase dhe ti kur të votosh, do votosh për Shqipërinë, për veten, e jo më veç për llafollogët që duan të bëhen miliardera.
Me respekt miku yt.
