Dokumenti Informativ SG/Inf (2020) 11 i datës 7 prill 2020, me qëllim respektimin e demokracisë, shtetit të së drejtës dhe të drejtave të njeriut në kuadrin e krizës sanitare të COVID-19 nga shtetet anëtare të Këshillit të Europës, ndër të tjera ka theksuar se: “Derogimi sipas Nenit 15 nuk varet nga miratimi formal i emergjencës apo i çfarëdolloj regjimi të ngjashëm nga shteti në shkallë kombëtare. Në të njëjtën kohë, çdo derogim duhet të ketë një mbështetje të qartë në legjislacionin vendas, me qëllim mbrojtjen nga arbitrariteti dhe duhet të jetë rreptësisht i nevojshëm për të luftuar ndaj emergjencës publike. Shtetet duhet të mbajnë parasysh se çdo masë e marrë duhet të jetë një përpjekje për mbrojtjen e rendit demokratik nga kërcënimet ndaj tij dhe se duhet të bëhet çdo përpjekje për ruajtjen e vlerave të shoqërive demokratike, si pluralizmi, toleranca dhe të qenit mendjehapur. Ndonëse derogimet janë pranuar nga Gjykata për të justifikuar përjashtime të caktuara nga standardet e Konventës, ato nuk mund të justifikojnë asnjëherë asnjë veprim, i cili bie në kundërshtim me kërkesat tejet të rëndësishme të Konventës për ligjshmëri dhe proporcionalitet…”.
Por, siç duket është përcaktim shumë i komplikuar dhe aspak i kuptueshëm ky i sipërcituari për shtetëpërbërësit tanë që janë direkt të formuar nga ideologjia marksiste ose si pinjollë të marksistëve tanë. Dhe për këtë arsye duket se këtë rekomandim të KE-së, shqiptarëve, zyrtarët tanë ia përkthejnë si një lojë “çel e mbyll” me virusin.
Por, një juristit tonë të shquar me përgatitje të fortë sovjeto-bolshevike iu kujtua një episod, i cili shumë qartë mund të zbërthejë proporcionalitetin e ligjshmërisë së masave të marra për COVID-19 nga Shqipëria.
Kështu, ai tregoi se shumë vite më parë në kohën e lavdishme të PPSH-së në një qytet të veriut të Shqipërisë, Partia vuri re që nuk kishte asnjë anëtar partie në kolektivin e pastruesëve të qytetit. Për këtë arsye thirrën Xhevahirin, si më të aftin e pastruesëve të Bulevardit, ta antarësonin në Parti. Sekretari i Organizatës e sqaroi Xhevon e shkretë se duhet të hiqte dorë nga rakia, duhani e veset “e këqia” që të pranohej në Parti. Ai duhet të martohej e mos shkonte më me çdo pastruese që kishte në kolektiv, pasi partia e donte me moral të lartë.
– Je dakord? -, e pyeti Sekretari Xhevon.
– Po shoku sekretar , dakord jam heq dorë nga të gjitha -, tha Xhevo i shkretë.
– Por partia kërkon që t’i të jesh i gatshëm të japësh dhe jetën për atdheun Xhevo! Je dakord të japësh dhe jetën? -, pyeti përsëri Sekretari.
– Jooo -, u përgjigj prerë Xhevo -, s’kam çfarë jete të japë, se hoqa dorë nga të gjitha ato që të bëjnë të jetosh…
…dhe kështu Xhevo pastruesi mbeti përsëri jashtë gjirit të partisë.
Derogimin sipas Nenit 15 të Konventës Europiane për të Drejtat Njeriut mirë është që parlamentarëve tanë t’ua shpjegojë Xhevoja.
Do ishte shumë më lehtë e më efektive të kuptonin Xhevon dhe kushtet e tij sesa debatet parlamentare të shokëve të sekretarit të partisë së Xhevos.
Siç duket parlamenti ynë dhe Qeveria, sigurisht nuk arrijnë ta kuptojnë dhe lexojnë se e drejta e jetës dhe ndalimi i torturës dhe trajtimit çnjerëzor ose degradues (xhiro dorë për dore më orarare sipas oreksit të KM-së) dhe ndëshkimit janë pjesë e të drejtave themelore të Konventës, pasi ato nuk mund të jenë objekt i asnjë derogimi, madje as në kohë të emergjencave publike, si kjo e COVID-19. Ato janë ruajtur në mënyrë të vazhdueshme si detyrime pozitive për mbrojtjen e njerëzve që janë nën kujdesin e shtetit ndaj sëmundjeve vdekjeprurëse dhe vuajtjeve.
Të lexosh këto rekomandime si sekretari i partisë, Shqipërinë e përdor si vend ajrimi të burgut.
T’i kuptosh rekomandimet si Xhevahiri, e merr vesh që Europa dhe standartet e saj duken në horizont (horizont – një vijë e paarritshme imagjinare që bashkon detin dhe qiellin).
