Nga Ilir Babaramo
Ne Gjirokastër mbahet mend ende një histori nga Lufta e Dytë Botërore, ose më saktë nga Lufta italo-greke. Për muaj me radhë qyteti ka qenë i pushtuar nga ushtria greke.
Me atë periudhë lidhet dhe një ngjarje që ka lidhje me momunentin më të rëndësishëm të qytetit, atë Çerçiz Topullit. Nëse e shikon këtë vepër të skulptorit Odise Paskali dallon se në këmbën e majtë ka një vrimë të dukshme.
Historia është fare e thjeshtë. Një kapter grek i dehur e ka shkaktuar me pistoletë. Pa i dalë ende rakia komanda greke e dënoi me arrest në kazermë dhe pas shumë ditësh e largoi nga qyteti. Autoritetet greke u detyruan të ndërmarrin këtë akt, jo se e donin Çerçizin. E ndëshkuan kapterin, sepse shkeli nje kod të luftës. Dhe në luftë pushtuesit përpiqen që të mos provokojnë pa shkak ndjeshmëritë e popullsisë civile.
Kjo ngjarje e para gati 80 vjetëve më erdhi në kujtesë nga mënyra si po reagon Rama pas skandalit te përgjimeve. Një qytet i tërë i përdhunuar në gjënë më të shenjtë, votën. Asnjë shënjë pendesë, asnjë brerje ndërgjegje ose qoftë dhe një “na falni” sa për të larë gojën.
Më e pakta që mund të bënte ishte të tërheqë ata kandidadë që kanë dalë në përgjime, të pezullonte ata dy shefa policie që ishin në garë me njëri-tjetrin se kush do vidhte më shumë vota dhe si shpërblim të kapte komisariatin e kromit. Asgjë. Madje, absurdi shkon deri aty sa po hedh në gjyq gazetarin gjerman që botoi përgjimet, të cilat po vetë Rama i pranoi si reale dhe tha se nuk u heq asnjë presje, madje do ta përsëriste prapë atë bisedë.
Mos u çudisni. Nuk është arrogancë. Eshtë një pragmatizëm i pacipë. Përmes këtij reagimi Rama kërkon të trimërojë veten dhe të vetët që u kapën me thes në krah, që janë kapterë ose ish-kapterë me mandat deputeti: vazhdoni para për votimet e ardhshme, se nuk na hyn gjemb në këmbë.
