Nga Edison Ypi
U bo surrati jot me pyt për moshën e Zonjës. Ça dreqin ke që e pyet Zonjën për moshën ? Pse të ha meraku për moshën e Saj ? Ke qef ta mposhtësh Zonjën, por meqënse Zonja nuk të përfill, Zonjën e pyet për moshën. Vërtetë Zonja ka një marrëdhënie lozonjare me peshoren dhe pasqyrën. Por për problemet që Zonja ka me ato sende i zgjidh vetë, nuk të pyet ty që Zonjën e pyet për moshën.
Nuk i pushton dot kështjellat e Zonjës, nuk i eksploron dot skutat e saj, nuk arrin ta lëpish mjaltin e koshereve të Zonjës, dhe i bën pyetje dinake për moshën. Merru me të tjera mosha. Merru me moshën e të pa edukuarit, të paqytetëruarit, të korruptuarit, hajdutit, mafjozit, vrasësit, por s’ke punë me Moshën e Zonjës.
Merru po deshe edhe me moshën që e ke lënë pas dore, moshën e Zojushës, e cila, pavarësisht nga pasqyra rrenacake, peshorja hilanjose, dhe photoshopi, nuk është dhe kurrë s’ka për të qënë më atraktive se Zonja. Nuk e mposht dot Zonjën duke e pyetur për moshën. Mos u hakmerr me Zonjën duke e pyetur për moshën. Sado të lodhesh, nuk e fiton dot luftën me Zonjën e cila është e vetmja fitimtare kundër tiranisë së kohës.
Mos u lodh kot ta transferosh përgjegjësinë për pamundësinë e përballimit të jetës, mbi Zonjën duke e pyetur për moshën. Mosha e Zonjës është shpikje e mashkullit frikacak që Zonjën nuk e njeh si njeri që ndjen, pranon, refuzon, dashuron, urren. Mosha e Zonjës s’ka të bëjë me kronologjike, rrjedhjen e kohës. Mosha e Zonjës është një mister që ti banali, ti materiali, ti aestetiku, nuk e zbërthen dot kurrën e kurrës. Mosha e Zonjës nuk mund të kapet, nuk mund të matet. Mosha e Zonjës është diçka që ikën e vjen, duket e zhduket, ngjitet e zbret, ndizet e tërbohet, rrjedh e derdhet brenda një misterioziteti të pazbërthyeshëm. Sa kohë nuk i numuron dot yjtë në qiell, s’ke pun me moshën e Zonjës. Zonjën komplimentoje, ledhatoje, puthe, depërtoje, por kurrë mos e pyet për Moshën.
