Nga Çapajev Gjokutaj
U çanë qiejt. 200 -300 mm shi në 24 orë. Njerëz, shtëpi, kafshë, rrugë e ura nën ujë e nën llum.
Me natyrën njeriu nuk matet dot. Por akoma më vështirë e paska të matet me mëndjelehtësinë e vet.
Përpara se të përmbytemi nga vërshimet e lumenjve dhe të prrenjve, jemi përmbytur nga vërshimi i budallallëkut individual, shoqëror e shtetror.
Mbushur vendi me shtëpi mbi kolektorë, anës lumenjve dhe në toka buke. Gjithandej lumenj me grykëderdhje të papastruara prej dekadash. Pyje të prera a të djegura tërësisht.
Nuk thonë kot, zoti në fillim të merr mendjen, pastaj mallin e gjënë.
Pas një jave do bëjmë bilancet e humbjeve, ashtu siç dimë ne t’i bëjmë, dhe do të nxitojmë të merremi me politikë.
Nuk do kërkojmë që të ndërtohen politikat të cilat zgjidhin halle, por do bëjmë tifozllëk për batutat në parlament.
Gallatë deri në përmbytjen tjetër.
