U desh vetëm një ankimim nga Idajet Beqiri, i cili u përdor si precedent për ta quajtur nul edhe ligjërisht dekretin e Presidentit të Republikës për anullimin e zgjedhjeve të 30 qershorit.
Idajet Beqiri më së shumti njihet si avokat çështjesh familjare në emisionet e mesditës se sa politikan. Dikur Partia e Unitetit Kombëtar, PUK dhe ai vetë përfaqësonte nostalgjikët komunistë fanatikë, prandaj ka qenë aleat i përhershëm i Partisë Socialiste. Por, ka vite që nuk mbledh vota, madje dikur e ka vuajtur dënim me burg për nxitje të urrejtjes etnike, por këto janë të dorës së dytë, sepse ai ka një vulë partie dhe merr pjesë në të gjitha zgjedhjet që ia ka ënda.
Idajet Beqiri krijoi precedentin, rreth të cilit u sollën prej javësh gjithë politikanët vendas dhe të huaj. Votimet e 30 qershorit u kryen me “lejen” që siguroi Idajeti, ka gjasë që nuk çertifikohen posaçërisht prej kësaj “leje”.
Dy gjykata të ndryshme nuk pranuan të mandatojnë dy kryetarë të dalë nga 30 qershori i Idajetit. Ky i fundit përbën një precendent, kurse Gjykata e Durrësit dhe Gjykata e Tiranës janë dy precedentë, me gjasë tre e mos më shumë, pasi nuk dihen vendimet e tjera që priten, sepse në drejtësi vendimarrja bazohet në precedentë.
Natyrisht, juristët e qeverisë që shpallën se kanë hyrë në histori do konsumojnë shkallë të tjera. Kjo u lajmërua nga zonja Sako dhe puna do të përfundojë tek të njëjtën gjykatës që u morën me punën e Idajetit. Ata padyshim që do ia japin mandatin zonjës Sako, por pas kësaj që ka ndodhur deri tani, ky mandat do të ketë të njëjtën vlerë politike, juridike, ku i dihet edhe historike si “leja” që siguroi avokati ynë i programeve të mesditës, Idajeti.
Kjo mund të ndodhë me kryetaren e Durrësit, me kryetarin e Vorës, lëre pastaj me atë të Tiranës a Shkodrës.
Të gjithë do të ngjajnë jo sikur kanë marrë mandatin, por tollonin e Idajetit. Tollonit i themi edhe triskë.
