Nga Erl Kodra
Ferdanie Çerkezi është një nanë prej Gjakove. Ushtarët dhe paramiltarët serbë i kanë vrarë katër djemtë dhe burrin.
Më 27 mars 1999, Dragani, një serb lokal i veshur si udbash, shkon në shtëpinë e tyre. Në fillim u kërkojnë dokumentet, pastaj i detyrojnë t’ua shtrojnë me të ngrëna dhe me të pira. Pasi ngihen, fillojnë t’u thonë se “ju shiftarve duhet me ua këput kryet!”.
Ma vonë e ndajnë familjen, femrat veç dhe burrat i marrin në “biseda informative” në policinë lokale. Burrat nuk kthehen kurrë në shtëpi. Vetë Firdanie Çerkezi shkon dhe takon Draganin, me shpresën se djemtë e saj i ka gjallë, diku nëpër Kosovë.
Më vonë, ajo gjen diku afër Prishtinës trupat e dy djemve, por jo trupat e burrit dhe dy djemve të tjerë. Për fat të keq, edhe sot pas 21 vitesh trupat e tyre nuk janë gjetur.
Shtëpinë në Gjakovë e ka kthyer në muze. Me fotografi të djemve të saj dhe të burrit. Me raste përvjetorësh dhe festash, ajo gatuan për të gjithë familjen. Kjo është fotografia.
Se di pse, por m’u kujtuan disa njerëz nga Kosova dhe Shqipëria. Shkëlzen Gashi, këshilltari politik i Kryeministrit Albin Kurti, që deklaron: “Dick Marty është miku i madh i Kosovës, dhe se shqiptarët kanë vrarë 1000 civilë serbë”.
Si sot 21 vite më parë, në një fshat afër Gjakovës janë vrarë 372 shqiptarë. Burra, djem të rinj, adoleshentë, vajza dhe gra.
Por, mua më kujtohet Baton Haxhiu, që thotë: “ka ardhë koha që të falen krimet e luftës”.
Ah Gjakovë, Gjakovë…
