Një dëshmi tragjike, e dhimbshme, që nuk mund të lërë indiferente asnjë zemër. Anila Zeneli, nëna e Musaen Zenelit, 19-vjeçarit që mbeti i vrarë në Velipojë, e ka të vështirë të mbajë lotët dhe të rrëfejë tragjedinë që i ka rënë.
Në një rrëfim për gazetarin Senad Nikshiqi, mes lotësh Zeneli tregon se biseda e fundit me djalin ka qenë për qenin që kishin në shtëpi dhe se Musaeni e kishtë porositur për ta nxjerrë shëtitje.
Ajo tha se e kishte parandjerë fatkeqësinë dhe se në punë ditën pas vrasjes kishte shkuar e këputur. Fillimisht kishte që dhe se vëllai i cili i kishte thënë se nuk po lidhej dot me Musaenin.
“Jam zgjuar dhe në mëngjes kam shkuar në punë, mediat nuk i kam hapur. Në punë kam dëgjuar shkëputje zemre. Më ka marrë vëllai në telefon dhe më tha se Musaeni s’po përgjigjej. Në 7 të darkës ka qenë telefonata e fundit të shtunën në darkë dhe kam tentuar të kontaktoj prapë, por nuk kam mundur. Bisedën e fundit e kemi bërë për një qen që mbante në shtëpi. Më tha nënë nxirre qenin në shëtitje dhe me tregoi itinerarin se ku duhej ta shëtisja dhe më tha jepi ujë për të pirë qenit, dakord i thashë. Kam shkuar e këputur në punë. Vëllai më mori në telefon, se vëllain e kishin lajmëruar. Atij i kishin dhënë fillimisht gjysmë shprese. Mua me dridhi ajo fjala që tha vëllai im dhe më tha diçka e keqe na ka gjetur. Vëlla i thashë nuk kemi çfarë të bëjmë. Desha të marr në celular ate djalin qe na ka gjetur punën, por nuk e kisha numrin e tij.
Mora tezen time në Itali dhe më tha beju e fortë. Kur më tha bëhu e fortë aty nuk e kam mbajtur veten dhe kam ulëritur. Se të shkosh në spital të lash rrobat e urgjencës, mua për momentin mu dukë peshqiri si i djalit tim, një i vogel me lule dhe unë e lava. Më tha unë jam i sëmurë dhe sa të marr veten se ka ndodhur një ngjarje shumë e rëndë djali jot e ka marrë plumbin krejt kot. Aty nuk e desha veten. Isha me pamje tek dritarja e urgjencës dhe aty kishte një saksi me gurë dhe thash po e marr dhe ia hedhi vetes, por u largova. Ishte dita e parë e punës e tij në Velipojë. Djali im ka qënë shumë punëtor dhe ka punuar kudo. Kur kam marr vesh lajmin kam parë një hije të zezë. Erdhen kolegët dhe me thanë mbaje veten dhe më i thash s’kam si ta mbaj se me kanë vrarë djalin. Djali im nuk ka qënë autik dhe nuk e di kush e ka nxjerrë këtë se ai është autik. Kjo më ka lënduar shumë dhe është e papranueshme sepse ai nuk ka qënë i sëmurë. Nuk e di se femija im nuk ka patur lekë në xhep se edhe nëse nuk kam patur unë t’ia jap ia ka dhënë Remzia që e ka patur si xhaxha. Gjendja ekonomike nuk është shumë e mirë, por kam punën dhe mundohem. Kjo ngjarje më ka shkatërruar. Më shkatërrojnë edhe fjalët që fliten në media se ai nuk ka qënë autik. Kur kanë ardhur mësueset dhe nxënësit dhe më kanë mbushur arkivolin me trendafila dhe karafila më është dukur sikur u ngjall djali, por kjo paska qenë gënjeshtër. Pse të më çahet zemra edhe më tepër. Për të gjithë ata që janë sensibilizuar për të na ndihmuar i falenderoj shumë. Me Pjeter Gocaj babain e dy djemve të vrare nuk kam kontaktuar, por pres këdo që të jetë, të paktën ta di si ka ardhur shkaku i vrasjes. Unë nuk e di si është qëlluar Musaeni sepse ka vetëm gojëdhëna dhe dua të shoh kamerat e sigurisë për ta vertetuar. I kanë ndryshuar edhe emrin dhe kjo më ka ngatërruar se une kur kam dalë për të shkuar në mëngjes në punë do të më kishte lajmëruar dikush por kjo është arsyeja që e morëm vesh me vonesë. Dua drejtësi në këtë ngjarje dhe dua të di shkakun se nuk ka qënë e keqja e kërkujt”.
