Sami Sherifi është një prej poetëve bashkëkohorë të letërsisë shqipe. Krijues mërgimtar, meqë rreth 34 vjet të jetës së tij i kaloi në mërgim, kryesisht në Zvicër.
Sami Sherifi u lind më 15 shkurt 1950 në fshatin Sillare e Poshtme të Shkupit. Pas mbarimit të Shkollës Normale “Zef Lush Marku”, Sherifi ushtroi detyrën e mësimdhënësit në periudhën 1969-1981, kohë kjo, kur shumë intelektualë të shquar shqiptarë, në mes tyre edhe Sami Sherifi u detyruan të largohen nga vendi për shkak të përndjekjeve politike.
Sami Sherifi është diplomuar në degën e Pedagogjisë, grupi klasor në Universitetin e Prishtinës.
Me krijimtari letrare nisi të merrej qysh prej vitit 1969. Veç të tjerash poeti, Sherifi shquhet për kultivimin e traditës dhe të kulturës sonë kombëtare në mërgatë.
Poeti Sami Sherifi deri më tani ka botuar disa vëllime poetike.
Ja një nga poezitë e tij më të arrira për Çamërinë.
Betohem në ty Çamëri
(Varianti i dytë)
Çamëri,
Ti je prehër i përgjakur nëne
Që kujtimet gjallë m’i mban
Pëllëmba ime e gjakosur
Vargu im i dhembës
Ëndërr e trishtuar foshnje
Ofkëllimë nëne
Hartë e coptuar atdheu
E mbushur me varre.
Çamëri,
Ti je fjala e pathënë
Poezia ime e pashkruar
Dhimbje,
Dhe ofkëllimë e fëmijëve
Të dëbuar
E të lënë në haresë
Vatër e rrënuar
Ku oxhaqet lot mallëngjimi
Tymosin
Dhe sot e një mijë vjet
Ndërgjegjen tonë do të rëndojnë.
Çamëri,
Në emër të dashurisë e të lirisë
Të betohem
Shqip po ta them
Sa Diellin
Sa Hënën
Sa vetë Shqipërinë
Të dua!
