Nga Elkier Bushkolaj
Në 1998-n, kur përfaqësuesi i SHBA-ve për Ballkanin, Robert Gelbard, e pati cilësuar UÇK-në organizatë terroriste, Adem Demaçi do ta kundërshtonte pa iu dridhur syri, duke i treguar se jo të gjithë politikanët shqiptarë nuk e dinë kufirin ku mbaron respekti për mikun, e ku fillon servilizmi ndaj tij.
Mjafton ky episod, për të treguar se kush ishte Adem Demaçi, i cili jetën dhe veprën e tij ia kushtoi kombit dhe flamurit. E kjo i kushtoi, jo pak, por 30 vjet burg.
Adem Demaçi gjatë gjithë jetës së tij ishte i bindur se liria nuk falet as nuk dhurohet, por fitohet me sakrifica dhe gjak dhe nuk dha leksione për betejat, por ishte vetë në front të parë të luftës.
Baca Adem e dinte mirë se ky popull që nuk ka pranuar nënshtrim karshi romakëve dhe Perandorisë Osmane, do ta fitonte dhe betejën me rusët e Ballkanit, ndaj nuk bëri asnjë kompromis me dinjitetin e tij.
Ai luftoi për t’i parë trojet shqiptare në një shtet të vetëm, por për ironi të fatit, në homazhet për vdekjen e tij do shkojnë Kryeministri, Ministrat e Vilajetit Kosovës, 85 zëvendësministra dhe 150 kryetarë partish politike.
Aty do jenë përfaqësuesit e Qeverisë Shqiptare, gjysma e kabinetit të Qeverisë Maqedonisë, që përfaqësojnë shqiptarët, e kujdesen t’i mbajnë të përçarë.
Mund të jetë ndonjë ministër shqiptar pjesë e Qeverisë Malit të zi, ku shqiptarët po shkojnë drejt asimilimit total.
Janë këta politikanë, simbol tepsie e vilajeti, që sot, nesër e pasnesër do shprehin nëpër ekrane e portale dhimbjen për humbjen e Adem Demaçit, i cili ishte nga ata burra që pjesëtarëve të “Shtabit të Milionerëve” ua tha të vërtetat e në sy, ndërsa lartësoi veprën e atyre pjesëtarëve të UCK-së, që lartësuan emrin e shqiptarit.
Adem Demaçi, djalit të tij i vuri emrin Shqiptar Demaçi, ndërsa në politikë na la peshqesh nxënësin e tij të devotshëm, Albin Kurtin, i vetmi politikan në mbarë trojet shqiptar që mban gjallë shpresën për Bashkim Kombëtar, si e vetmja formë për të plotësuar amanetin e të parëve tanë.
Për, Adem Demaçin, foli edhe Edi Rama, të cilin e cilësoi si një burrë të madh, por kur vendosi të merrte një këshilltar nga Kosova, zgjodhi Baton Haxhiun dhe Shkëlzen Maliqin.
Ngushëllime për Ademin shprehen të gjithë zyrtarët e lartë shqiptare të mazhorancës dhe opozitës, të cilët prej 30 vitesh po shkrijnë Shqipërinë për pasuritë e tyre personale, krejt e kundërta e asaj çka bëri Adem Demaçi.
Në homazhe do jenë edhe biznesmenë ndër më të fuqishmit në Kosovë, që do shprehin ngushëllime për Bacën Adem, ndërkohë pas homazheve do shkojnë në Beograd të ngarkojnë kamionët me ushqime dhe miell të skaduar për t’i shituar në trojet shqiptare.
Ne mediat e Kosovës për veprën e Adem Demaçit, do të dalin e do të flasin “Baballarët e Kombit Kosovar” do të dalin e do të komentojnë gazetarë e analistë, portalet e të cilëve i financon Serbia e Turqia, si dhe marrin honorare në Beograd, Moskë e Stamboll.
Janë po këta njerëz, që pas 1990-s e bënë Adem Demaçin pjesëtar të shërbimit sekret serb, spiun të shokëve të idealit.
Burra si Adem Demaçi i vijnë rrallë një populli të vuajtur si tonit, ndaj duhet të nxjerrim mësime nga trashëgimia që ai na la.
