Philip Kahn ishte një nga veteranët më të vjetër që mbijetuan në Luftën e Dytë Botërore në Long Island. Ai luftoi në Betejën e Iwo Jima, dhe ishte pjesë e sulmeve vdekjeprurëse mbi Japoninë.
Vdekja e tij në moshën 100-vjeçare nga COVID-19 vjen po 100 vjet pasi vëllai i tij binjak vdiq foshnjë nga gripi spanjoll, një pandemi që vrau rreth 50 milion njerëz në mbarë botën në 1918-1919.
Kahn ishte inxhinieri kryesor i fluturimit në një super Boeing me katër motorë. Ai fitoi dy yje bronzi, një medalje fushate, një medalje fitoreje, medalje për shërbim jashtë shtetit dhe një medalje për mbrojtje vigjilente, tha familja e tij.
Lindur më 15 dhjetor 1919, Kahn ishte djali i një bukëpjekësi në Manhattan i cili drejtonte një dyqan në Rrugën 88 në West. Vëllai i tij binjak, Samueli, u prek nga gripi spanjoll jo shumë kohë pas lindjes, tha familja e tij.
Kahn u trajnua në Gjeorgji dhe më vonë u vendos në Paqësor, së pari në Iwo Jima dhe më pas në sulmet nga ajri. Kahn kishte dy vëllezër më të vjetër që gjithashtu shërbenin në ushtri, një në Betejën e Bulges, një tjetër në pushtimin e Normandisë.
“Nga prilli deri në gusht”, kujtoi Kahn në një artikull të Newsday 2017, ku rrëfente pjesëmarrjen e tij në fushatën e vitit 1945 të frymëzuar nga Gjeneral Curtis LeMay, “ishin pesë muaj duke bombarduar shtëpitë dhe njerëzit e tyre. Dhe njerëzit nuk kishin ndonjë shans për të dalë. Ne nuk e dinim numrin e të vrarëve; gjithçka që dinim ishte që ne i hodhëm bombat”, tha ai.
Ndërsa ishte në Paqësor, Kahn tha që i mbijetoi sulmeve të rastësishme të snajperit një kurthi me bombë, e cila e hodhi atë pesë metra në ajër, duke i lënë pasoja në dëgjim.
Më 1946, Kahn u kthye në Nju Jork, u martua me Rose dhe rritën dy vajza. Kahn dhe gruaja e tij u transferuan në Westbury rreth vitit 2010. Rose vdiq në gusht në moshën 96 vjeç.
Kahn mori pjesë në ndërtimin e Qendrës Botërore të Tregtisë dhe Bankës së Parë të Gjakut të Nju Jorkut, tha familja e tij.
