Rikonstruksioni i stadiumit të Elbasanit u kthye në një ndërmarrje aq imediate, saqë nëse nuk do të ndodhte në kohë, nuk do të kishte më një ambjent as për ekipin Kombëtar, pasi UEFA nuk kishte më ndërmend të toleronte gjendjen katastrofike të stadiumeve në vend. Ndërsa tani po përfundon “Loro Boriçi” i Shkodrës dhe së shpejti fillojnë punimet për rrëzimin dhe rindërtimin e një tjetër “Qemal Stafa”, absolutisht më i miri në rajon sipas projektit. Por për të kënaqur shqiptarët, të cilët në përgjithësi bëjnë skeptikun e lindur, nuk është asnjëhrë e lehtë, madje shpesh edhe e pamundur. Fillimisht mbetën të pakënaqur me emrin që do të marrë impianti i ri (mund të quhet “Nacional Arena”) dhe kjo ha debat. Më pas u trumbetua që “Qemal Stafa” të ruhej si muze dhe stadium i ri të ndërtohej diku tjetër. Ndërsa në fund janë ambjentalistët që u shkatërruan totalisht, pasi kanë vlerësuar se do të hidhet sërish një sasi e madhe betoni në qendër të Tiranës. Se dikush ka vendosur të ndërtojë një stadium për leverdi personale, pasi rreth tij do të ketë bare, qendra biznesi, madje edhe hotel. Pra, vetëm pak ditë më parë justifikonim në ndeshjen e fundit tifozët e pakët të Partizanit, që i mungojnë skuadrës për shkak të kushteve mizerabël të “Qemal Stafës”, ndërsa tani duam një të ri, të kushtojë 50 milionë euro dhe të ketë rreth e qark vetëm stola për pensionistët… hajde gjeje me shqiptarët.
