Nga Anisa Bega
U bënë shumë vite që diskutohet kjo temë: “Kur Shqipëria do futet në Europë?”. Ne nga ana gjeografike në Europë jemi, por në të njëjtën kohë jemi shumë larg futjes zyrtarisht në BE. Ky është një fakt që e shohim çdo ditë, sado që disa për arsye të ndryshme e mohojnë dhe gënjejnë veten se po jetojnë në një vend që e meriton të futet në Europë.
Ta marrësh nga bukuritë natyrore, të kënaqet shpirti me të bukurën tonë, Shqipëri, por sa zgjohesh nga kjo dashuri që ke për vendin tënd, direkt realiteti të godet dhe s’mundesh më të mbahesh në këmbë.
Jemi ndër vendet me emigrimin më të madh dhe për këtë nuk më duhen fare shifrat, pasi edhe në Alaskë të shkosh do gjesh shqiptarë. Kudo popullsia emigron për një jetë më të mirë, por te ne nuk është thjesht emigrim është ikje masive e popullsisë. Njerëzit janë lodhur dhe zhgënjyer, saqë edhe për të protestuar nuk kanë më fuqi, pra këtu fillojmë me fatkeqësinë më të madhe që mund t’i ndodhë një shteti.
Vetëm te ne ekziston shprehja: Nuk bëhet Shqipëria me shqiptarë! Më falni, por me çfarë bëhet?!
Sa kalon kufirin dhe futesh në Shqipëri, të kap një trishtim, një errësirë e madhe nëpër rrugët kryesore, nga cilido kufi të kalosh. Një prerje si me thikë, ndaj shtetit tjetër që po vjen. Mendon: Vallë ku po shkoj? Cili shtet është ky që në 2020 ende rrugët kryesore, shumicën i ka pa drita? Imagjinoni, sa e bukur do jetë jetesa në këtë vend. Brenda në Tiranë, zbukurimet moderne fare, fiks si ajo molla e bukur jashtë dhe e kalbur brenda. Se për t’u dukur mirë, jemi njishat.
Mos të flas, për transportin pastaj, se këtu jam shumë e frymëzuar.
Si mund të flasim ne për BE, ku akoma në Tiranë qarkullojnë linja qesharake, me ato stola të shkatërruar dhe autobusi që ecën si traktor dhe faturino që të çpon krahun, kur të kërkon lekët e biletës. Po nuk pate makinë në Shqipëri, e kam thënë edhe më përpara, të quajnë fakir. Po trena që s’kemi akoma? Ky është sërish kulmi, kemi fytyrë ne të pretendojmë për BE!
Po rrogat?! Paskemi qenë racë e fortë, ia dalim të mbijetojmë edhe pse jemi me nivel të ulët të rrogave dhe me cmimet si në vendet e BE. Pensionet pastaj, që akoma se di si jetojnë ende pleqtë me ato pensione qesharake. Por, rrofshin fëmijët emigrantë thuaj!
Vjen me mall në vendin tënd dhe pikërisht policia kufitare e vendit tënd të trajton si plehrë. Të nxjerr jashtë në Kakavijë me valixhet në mes të të ftohtit dhe gjasme bën kontroll , thjesht duke futur dorën dhe hajt se e kontrolluam e bëmë punën tonë. Le t’i turturojmë pak, se durojmë këta!
Rëndësi ka që dukemi nga jashtë të zbukuruar dhe rregulluar, fundja kush ia pa hajrin lumturisë dhe mirëqenies.
