Nga Ilir Seci
Nuk kishte si me ndodhë ndryshe, pos me u shembë kulla e Prek Calit. Çka mund bante tjetër nga nji sistem i ashtequejtun demokratik që për 27 vjet restauroi shtëpinë e lindjes së diktatorit Hoxha dhe shërbëtorëve të tij ma të devotshëm.
Kullën e Prek Calit nuk kishin si me e restaurue bijtë e etënve që në senen 1945 hynë në Kelmend nga kufini jugosllav dhe e rrethuen atë kullë me ndihmën e forcave serbe.
-“Nuk e bajmë gabimin e baballarëve tanë” – kumton ky rrafshim i kullës, – “duhej ta kishin rrafshue me 1945.”
Kullën e Prek Calit nuk e restauruen as ata shtihanat që për 27 vjet shtiheshin si demokratë, shtihanë që morën pushtetin, por asnjiherë nuk u ra ndërmend për legjendën e kombit, kelmendasin që mbrojti kufinin shqiptar.
Jo, nuk kishin nge me nderue e vlerësue figurat e kombit si Prek Cali e At Fishta, komunistët dhe shtihanat demokratë kanë idhujt e vet, falë të cilëve vazhdojnë me sundue edhe sot…
