Andon Frrokaj, ish-deputet PD ishte i ftuar në emisionin “ABC-ja e Mëngjesit”. Përveç të gjithave, ai është edhe babai i kampionit të mundjes, Leonardo Frrokaj.
Leonardo Frrokaj është çuar në këmbë në saj të një mrekullie të Zotit dhe vullnetit të pamposhtur, pavarësisht se mjekët ia kishin hequr pothuajse të gjitha shpresat.
Gjatë Kampionatit Europian të Mundjes në Slloveni ai pësoi një dëmtim serioz në shtyllën kurrizore.
Ky është rasti i një historie që të nxit të besosh se mrekullitë ekzistojnë. Forca e një njeriu të jashtëzakonshëm, siç është kampioni Frrokaj është përgjigja më e mirë e kësaj mrekullie që ka ndodhur.
Ndërsa Andon Frrokaj na tregon historinë e Leonardos i dridhet zëri dhe sytë i mbushen me lot. Janë lot sakrifice, por edhe lumturie, sepse ata bashkë ia kanë dalë mbanë.
Biseda e babait të Leonardo Frrokaj, Andon Frrokaj, në studio me Enkel Demin:
Enkel Demi: Ju jeni babai i një kampioni, i cili ka patur një dramë të vërtetë duke bërë sport. A është mirë tani?
Andon Frrokaj: Leonardo është shumë më mirë, është pak emocionuese pyetja…. ne do ja dalim deri në fund. Situata nëpër të cilën ka kaluar Leonardua është serioz, dëmtimi i tij ka qenë i një niveli shumë të lartë, ku dhe mjekësia në Slloveni pothuaj nuk kishte asnjë shpresë në momentin e parë.
Pasi iu fitua jeta, mjekët në mënyrë të qartë thanë se Leonardo nuk do të lëvizë nga krevati. Leonardo ishte i bindur, edhe në reanimacion thoshte vetëm një fjalë; Unë jam shumë mirë, por kam nevojë për pushim.
Një fjali e cila bën shërbim, një fjali e cila thërret energji, një fjali e cila bën shërim.
Është e pakundërshtueshme mjekësia e fuqishme e Sllovenisë, ata janë në nivel shumë të lartë, sidomos për dëmtimet kockore dhe specifikisht të shtyllës kurrizore. Dëmtimi në C3 dhe C4 dhe përdredhja e c3 ishte një rast që mjekët tregoheshin skeptikë, por në fund Leonardo ja doli.
Ai është ngritur në këmbë! Ai sot është student në Universitetin Metropolitan, studion për inxhinieri ndërtimi, sot ka provimin e dytë dhe më lejoni ti uroj atij suksese!.
Enkel Demi: Ne e kemi përcjellë me shumë shqetësim këtë lajm. Leonardo është një kampion i mundjes, i cili në një garë në Slloveni pësoi një dëmtim shumë të rëndë, që këtu u raportua me një gjuhë jo shumë etike. Ju më thoni se ai ja ka dalë mbanë kur ja kishin hequr të gjitha shpresat? Kur flasim se është ngritur në këmbë, nënkuptojme se ecën?
Andon Frrokaj: Ecën vetë pa asnjë ndihmë, por me pak vështirësi. Duhet dhe pak kohë që të fitojë ekuilibrin.
Enkel Demi: Si ja doli? Me fizioterapi?
Andon Frrokaj: Është forcë e mendimit pikë së pari. Vendimi i tij për tia dalë bëri që të realizohej. Pas kësaj edhe shumë aksesorë të tjerë ndihmuan, fizioterapia, kujdesi, ushqimi i mirë. Por vendimi “Unë ja dal” bëri gjithçka.
Enkel Demi: Ka qenë një lloj sfide kundër kohës?
Andon Frrokaj: E vërteta është siç ja u thashë. Mjekët këmbëngulën duke më bërë presion që hajde të shkojmë ti themi djalit se nuk do lëvizë më nga krevati…unë i pyeta nëse shkenca kishte arritur të provonte se në ato kushte që ndodhej Leonardo, duhet patjetër ti thonim se nuk mund të ecte më. Ata mu përgjigjën që JO, shkenca nuk e kishte thënë fjalën e fundit. Atëherë u kam thënë mjekëve se nuk kishin të drejtë ti komunikonin djalit diçka të tillë. Kështu që djalit nuk ju komunikua kjo gjë. Pas 5 muajsh në reanimacion, Leonardo u ngrit dhe kërkoi të takonte stafin mjekësor atje. Një nga doktorët aty tha se; “Më keni dhënë leksionin më të madh në jetën time, kurrë nuk do të flasë përpara kohe”.
