Ky është Edi Rama, politikani i tepsisë, daulles dhe i lojës unfair.
Me një vullnet të jashtëzakonshëm kreu i shumicës absolute që do të drejtojë Shqipërinë, do të mbahet mend që i njollosi zgjedhjet, vetëm që Shpëtim Idrizi mos të fitonte mandatin e tij krejt të merituar në Tiranë.
Në bashkëpunim të ngushtë me partinë e Lulzim Bashës, ai shtrembëroi vullnetin e zgjedhësve në Tiranë, duke u hakmarrë për një paranojë që veç në kokën e tij lindi, u zhvillua dhe në fund i kalli datën. Kështu duke shkelur hapur ligjin, rrëmbeu një mandat më shumë (ka gjasa disa më shumë) dhe tani presim që të shpallë qeverinë, sepse program në fushatë nuk pati.
Eshtë mjaft me interes që ka bërë publike vetëm dy pika programore të qeverisë së tij të ardhshme në takimin me ambasadorët (të cilët i trajtoi si zhele).
E para, krijimi i Ministrisë së Diasporës, ide e plazmuar dhe e ngritur në kërkesë institucionale për një aleancë të mundshme politike vetëm nga PDIU dhe kryetari i saj Shpëtim Idrizi.
E dyta, bashkimi në një institucion të vetëm të doganave dhe tatimeve, projekt i deklaruar jo vetëm në fushatën elektorale, por shumë kohë më përpara dhe më pas u përfshi në progtamin e PDIU-së nga kryetari i saj, i përhershmi Shpëtim Idrizi.
Të dyja këto shtylla të qeverisë numër 2 të Edi Ramës janë bërë me dije për gjindjen në sy të vetë Edi Ramës në Kongresin e PDIU-së dhe Samitin e Diasporës. Nga kush? Nga Shpëtim Idrizi. Ky është votuar edhe për këto dy ide masivisht në Shqipëri, ku e rriti partinë me 40 mijë vota.
Atij ju vodh mandati edhe për këto dy ide, të cilat paranoja mendon t’i realizojë vetë, pa shqetësimin e PDIU-së.
Në këtë rast Edi Ramës si grabitës politik profesionist i duhet thënë vetëm: “Të priftë e mbara!”, megjithëse shtëpia nuk mbahet me miell hua.
