Nga Niko Kotherja
“Sa të rrojë gjithësija,
Sa të rrojë gjithë dheu,
Do të rrojë Shqipëria,
Edhe emri i mëmëdheut”
Kjo këngë, flamur luftërash dhe betejash i cetave patriotike, në gjithë botimet e saj të pas vitit 1945 u konsiderua si krijim i popullit, pavarësisht se gjithkush që e këndonte, e dinte se ato vargje ishin krijim dhe testament i rilindasit Kol Tromara. Ai u ekzekutua në të quajturin gjyq të të shtatëmbëdhjetëve, në vitin 1945. Me një të shkuar të jashtëzakonshme të shërbim të pavarësisë dhe luftës patriotike, edhe si kryetar i federatës VATRA në Amerikë, Kol Tromara regjistroi emrin e vet në analet e historisë sonë kombëtare.
Ky është regjistrimi më i vjetër i kësaj këngë që të mallëngjen me mesazhet e saj, me frymën që e përshkon dhe idealin e pastër.
Pavarësisht se grupi i djemve korçarë që kanë interpretuar para afërsisht 90 vitesh sot për ne është i pa njohur, ata kanë lënë pas një dëshmi atdhedashurie të pamate, interpretim që na bën të përulemi me nderim ndaj tyre si dhe ndaj autorit të kësaj kengë patriotike, Kol Tromarës.
