Nga Ismail Kadare
Asnjë perandori gjer më sot nuk ka gjetur një shenjë më zotëruese për flamur të vet. Kur Bizanti zgjodhi shqiponjën, ajo ishte vërtetë sipërane në krahasim me ulkonjën e Romës, por ja, kjo perandori e re gjeti një emblemë, që ngrihet shumë më lart në qiej sesa çdo shpend. Dhe s’ka nevojë të pikturohet si kryqi ynë. Dhe as të valëvitet e qepur në pëlhurë mbi pirgje kështjellash. Çohet vetë në qiell, për tu dukur nga krejt njerëzimi, e papengueshme nga asgjë. Kuptimi i saj është mëse i qartë: osmanët do të kenë punë jo me një shtet, e dy, po me krejt Botën.
*Fragment nga libri “Ura me tri harqe”
