Modernizimi i jetës ka sjellë dhe zhdukjen e zanateve të dikurshme. Për një kohë të gjatë një pjesë e mirë e zanateve me bazë punimin e dorës shkuan drejt harresës së plotë. Një ndër to është edhe punimi i vozave të drurit, i renditur si një ndër zanatet që po harrohen.
Ikmet Mino, është 67-vjeçari nga Këlcyra që po e mban gjallë këtë mjeshtëri. Ai pohon se tashmë është ivetmi usta i vozave në Shqipëri që e ushtron ende mjeshtërinë e punimit të tyre.
Ka qenë vetëm 14 vjeç kur i hyri këtij profesioni që e ushtron prej më shumë se 50 vitesh. “Punë e vështirë, por me të ardhura të mira”. Kështu e cilëson usta Ikmeti mjeshtërinë e punimit të vozave.
Shqetësimi i tij është përcjellja e kësaj mjeshtërie tek të rinjtë. Ai pohon se vitet e fundit është vënë re rikthim i interesimit të kantinave dhe baxhove për përdorimin e vozave të drurit që garantojnë cilësi më të mirë të produkteve të verës dhe bulmetit.
Por të rinjtë duket se nuk janë të interesuar për këtë zanat dhe ai shpreh shqetësim se ky profesion do mbetet pa trashëgimtar. Usta Ikmeti tregon procesin e ndërtimit të një voze që kalon në disa faza dhe ka sekretet e veta të zanatit.
Punimi i drurit gjithmonë është konsideruar mjeshtëri që kërkon përkushtim të vecantë, pasion, dhe fantazi. Mjeshtëria e punimit të vozave pavarësisht të ardhurave që të sjell duket se është një mjeshtëri në shuarje e sipër.
Mungesa e një strategjie për përhapjen e mjeshtërive të traditës dhe nxjerrjen e sekreteve të tyre jashtë oborreve të shtëpive ku ushtrohen aktualisht, shumë shpejt do të sjellë humbjen e tyre.
/Bionews/
