Presidenti francez Emmanuel Macron ka pranuar rolin e Frances ne gjenocidin ne Ruanda më 1994, kohë kur vdiqën rreth 800 000 tutsi etnikë dhe hutus të moderuar.
Duke folur në memorialin e gjenocidit në kryeqytetin e Ruandës Kigali, ai tha se Franca nuk i kishte marrë parasysh paralajmërimet e masakrës së afërt dhe për një kohë të gjatë kishte “vlerësuar heshtjen mbi shqyrtimin e së vërtetës”.
Por Franca nuk kishte qenë një bashkëpunëtore në vrasjet, shtoi Macron. Udhëheqësi i Ruandës vlerësoi fjalimin e tij. Presidenti Paul Kagame tha, “Fjalët e tij ishin diçka më e vlefshme se falja. Ato ishin e vërteta.” Ai e quajti atë “një akt me një guxim të jashtëzakonshëm”, shkruan BBC.
Në mars, një komision ekspert francez zbuloi se Franca nën presidentin e ndjerë François Mitterrand kishte mbajtur “përgjegjësi të rëndë dhe dërrmuese” për gjenocidin, por nuk ka pranuar se kishte qenë bashkëpunëtore. Raporti tha se Franca kishte qenë “e verbër” ndaj përgatitjeve të gjenocidit.
Macron mbajti fjalim emocionues dhe pendues e falës në memorialin, ku janë varrosur më shumë se 250 000 viktima. Ai tha se të vrarët isihin përgjegjësia e Francës.
Një elitë hutu drejtoi Ruandën kur ndodhi gjenocidi, në prill-qershor 1994, por ata u dëbuan më vonë nga Fronti Patriotik i Ruandës (RPF) i udhëhequr nga tutsi nën Paul Kagame. Mitterrand kishte lidhje të ngushta me ish-Presidentin e Ruandës Juvénal Habyarimana, një hutu. “Vrasësit që ndoqën kënetat, kodrat, kishat, nuk kishin fytyrën e Francës. Franca nuk ishte një bashkëpunëtore,” tha Macron.
Por ai tha se në vitin 1994 “Franca nuk e kuptonte që duke dashur të bllokonte një konflikt rajonal ose një luftë civile, ajo qëndroi de facto pranë një regjimi gjenocid”. Gjenocidi u ndez nga rrëzimi në 6 Prill 1994 i një aeroplani që mbante Habyarimana dhe homologun e tij Burundian Cyprien Ntaryamira, një mik i tij hutu.
Më 22 qershor, KB KB autorizoi vendosjen e forcave franceze në Ruandën jug-perëndimore, në atë që quhej Operacioni Bruz. Ky mision ishte i diskutueshëm: zona humanitare franceze shpëtoi disa viktima të mundshme nga vrasësit gjenocidalë, por më vonë kishte akuza se ndihma franceze kishte ardhur shumë vonë dhe se disa vrasës kishin arritur të fshiheshin në zonë.
