Nga Sonila Meço
Nuk dëgjojnë, mohojnë gjithçka, të vendosur për ta çuar dëmin deri në fund, duke e shitur si “arritje” pa asnjë skrupull…
Janë disa nga karakteristikat e disa prej udhëheqësve globalë, rajonalë a lokalë. Qartësisht edhe yni.
Greta Thunberg, një 16 vjeçare, aktiviste për mbrojtjen e klimës, la një vit shkollën për të udhëtuar botës duke ndërgjegjësuar njerëzimin mbi krizën e klimës. Përballë ka presidentin amerikan, që ndryshe nga shkenca mendon se klima nuk është në rrezik. Do flasë në mbledhjen e Kombeve të Bashkuara për këtë çështje. Udhëtoi 15 ditë me anije për të arritur, që mos të përdorte avionin, emetimet e të cilit konsiderohen një tjetër rrezik i madh për klimën. Sa shkel tokën në New York gazetarët e pyesin: “Ç’mesazh ke për Trump-in”?
Dhe Greta me atë ndërgjegjësimin e një adoleshenteje përballë njeriut më të pushtetshëm në botë gjegjet:
“Gjithmonë më pyesni për Trump-in. Po ku më dëgjon mua Trump? Kur nuk dëgjon as shkencëtarë, as studiues? Kjo është përpjekje e kotë. Ndaj mesa mundem do udhëtoj ngado e do flas me gjithkënd, që të nisin e të arsyetojnë, kujdesen e kuptojnë çështjen e emergjencës së klimës. Kur njerëzit nisin e mendojnë e ndërgjegjësohen janë të aftë të reagojnë”.
Dhe pavarësisht kë beson Greta e çfarë beson presidenti amerikan, nëse njerëzit nuk hapin mendjen për të njohur, kuptuar, arsyetuar mbi ekzistencën e tyre, hapësirën ku jetojnë e rrisin fëmijë, çdo propagandë do lulëzojë edhe sikur çdo ditë t’i bien në kokë të gjitha kritikat udhëheqësve që s’dëgjojnë. Ndaj është e trishtë, kur media ngulfatet me largime gazetarësh të kalibrit të Krastës e të tjerë, sepse më shumë sesa nevoja për t’i bërë thirrje liderit të hapë mendje e sy, kemi nevojë për njerëz të ndërgjegjësuar, mirinformoruar, të lexuar e sqaruar, mendjehapur e të lirë.
Nuk është armik ai që shan qeverinë e liderin. Jo! Armik konsiderohet kush arrin të ndërgjegjësojë publikun, t’ja vërë në punë neuronet e ta kthjellojë për ku e si jeton, për si e trajtojnë e çfarë meriton. Ndaj lajmi nuk është se mbyllet një program kritik ndaj qeverisë, por se mbyllet një program që i bën njerëzit më të mençur, më të qartë, më të ndërgjegjësuar.
Ky është dëmi real për publikun.
