Imoralisti (një poemë skiç mbi ferrin pa flakë)

Duhet të lëçisni

Komiteti për Covid mblidhet nesër, paralajmërohen kufizime ekstreme

Ministria e Shëndetësisë në një njoftim për media ka paralajmëruar se nesër Komiteti për vlerësim dhe koordinimin e situatës epidemiologjike rreth Covid-19 do të...

Të bëheshe ministër dhe ti pështyje.. mu në zemër

Nga Anila Hoxha Janë 11 mijë policë në krye te detyrës. Paguhen keq. Me uniforma të dala boje dhe këpucë kartoni. Por ata vazhdojnë ne...

Aksident i trefishtë në Rinas, plagosen 6 persona, nisen me urgjencë drejt spitalit

Një aksident i rëndë ka ndodhur në Fushë-Prezë mbrëmjen e sotme, ku janë përfshirë 3 automjete. Si pasojë e aksidentit janë dëmtuar 6 shtetas me...

Çekia zgjat gjendjen e jashtëzakonshme deri në 20 Nëntor, rastet janë në rënie

Parlamenti i Republikës Çeke, ka votuar sot vendimin për të shtyrë gjendjen e jashtëzakonshme deri në datën 20 Nëntor. Ky vendim vjen pas shpalljes së...

Nga Artan Gjyzel Hasani*

jo, mos i falendero ata…

…ata që të deshën të mirën,

ata që u përpoqën pafund për ty,

ata që kur kishe frikë të thanë “guxo!”

ata që të mësuan si të dhurosh lule,

por jo përdorimin e thikës

ata që të mohuan të drejtën për të gabuar,

ata që pranë të erdhën kur të tjerët kishin shkuar

jo mos i falendero…

ata që të bënë kokën e të rritën,

ata, me të cilët ndave fëmijërinë

dhe shpirtin ta dehën me gëzimin e tyre

ato që me mëngjese t’i mbushën netët,

ndërsa nga djalë ngadalë u bëre burrë,

ata që në pëllëmbët e tua qiejt i zbritën

sa herë që zgjasje duart e nuk mund t’i arrije,

balonat e tua fillkëputura…

ata që të thanë se duhet të jesh zotëri

edhe mes atyre që Zot nuk kanë.

ata që të mësuan të mos përdorësh brrylat

dhe që tjetri është vëllai yt.

ata që të thanë se paraja e prish njeriun

dhe varfëria është shenja e të ndershmit.

ata që të thanë mos njjih urrejtje,

se dashuria zbut edhe të ligun…

jo, mos i falendero…

të gënjyen…

bëhu djali i keq i shtëpisë, i rrugës,

lagjes, qytetit, më i keqi i gjithë botës.

me bukën e përditshme haje turpin,

ndryshe në gosti për ty nuk do të ketë vend

do të vdesin ata që të bënë mirë.

do të vdesin ata që të ndriçuan arsyen,

do të vdesin ata që jetën ua nxive,

do vdesësh dhe ti.

bashkë me të këqinjtë dhe të mirët,

prindërit, edukatorët dhe predikuesit.

do vdesin edhe ata që u mbajnë mend…

jo, mos i falendero

të gënjyen…

se nderi yt s’vlen as dy lekë, o njeri,

as ndershmëria, me të cilën të rritën

do mbetesh në cep të ringut një jetë

me kurrizin mbështetur pas litarëve të lagur

pa u mbrojtur dot nga ata që fort të goditën

dhe mbi altare do të bien të djegur trarët

si dritë e bordellit mbi katedralet,

kur të të shkelin me këmbët e tyre të palara,

kur të poshtërohesh nga harbutë dhe kodoshë

kur të të qëllojnë pa mëshirë në fytyrë

dhe pasi t’u kesh kthyer faqen tjetër,

do të të kërkojnë edhe bythën…

në emër të kujt do të bëhesh bir i mirësisë?

cila dritë hyjnore e jotja do të arrinte të ndriçonte

gjirizet e jetës ku as dritë e diellit s’hyn dot?

nuk i ke parë të mirët se si zvarriten rrugës pa fund

gjithnjë në radhë pas një maskarai që lehtësisht

arrin çdo gjë që ti nuk e fiton dot as me mund…

dhe mirëqenia e pasuria e tij veç shtohet,

makuteria e tij kurrë nuk vdes…

do kalosh nëper të gjithë rrathët e ferrit, njeri,

para se të kuptosh se ndershmëria jote

nuk është virtyt,

por ves…

jo, mos i falendero ata…

ata që të mësuan të falësh e të mos vjedhësh

e pastaj të dorëzuan te turma e batakçinjve

që të plaçkitën xhepat, ëndrrën, jetën…

ata që të ushqyen me fisnikërinë

edhe ndaj atyre që të çuan në djall

ata që të mësuan të bindesh, por jo të luftosh,

ata që të thanë se hamsteri dinjitoz e ka vendin veç në rrotë,

ata që të mësuan mirësjelljen dhe jo ligjet e burgut,

ata që të thanë që xhungla u përket vetëm bishave

dhe njerëzve veç ungjinjtë e shenjtë,

por kjo botë është versioni pa flakë i ferrit, o njeri,

ku një si ty nuk mbijeton dot…

një ditë të fundit, kur fundin ke takuar

s’do të kesh përgjigje, kur të të pyesin fëmijët

dhe çka falenderove një jetë të tërë

me nofulla të shtrënguara ke për ta mallkuar…

sikur s’jetove kurrë

humbanak do të ikësh,

kur jeta të të thotë “shko!”

dhe i lodhur per vdekje

do të mbyllësh sytë

dhe do të ndjehesh keq

nga poema të vonuara

të padobishme si kjo…

* marrë nga vëllimi poetik “Imoralisti”

Më shumë shkrime

E Freskët taze

Komiteti për Covid mblidhet nesër, paralajmërohen kufizime ekstreme

Ministria e Shëndetësisë në një njoftim për media ka paralajmëruar se nesër Komiteti për vlerësim dhe koordinimin e situatës epidemiologjike rreth Covid-19 do të...

Të bëheshe ministër dhe ti pështyje.. mu në zemër

Nga Anila Hoxha Janë 11 mijë policë në krye te detyrës. Paguhen keq. Me uniforma të dala boje dhe këpucë kartoni. Por ata vazhdojnë ne...

Aksident i trefishtë në Rinas, plagosen 6 persona, nisen me urgjencë drejt spitalit

Një aksident i rëndë ka ndodhur në Fushë-Prezë mbrëmjen e sotme, ku janë përfshirë 3 automjete. Si pasojë e aksidentit janë dëmtuar 6 shtetas me...

Çekia zgjat gjendjen e jashtëzakonshme deri në 20 Nëntor, rastet janë në rënie

Parlamenti i Republikës Çeke, ka votuar sot vendimin për të shtyrë gjendjen e jashtëzakonshme deri në datën 20 Nëntor. Ky vendim vjen pas shpalljes së...

Specialisti: Mos u afroni në brigje, pritet një tjetër cunami! Prefekti i Izmirit: Shteti është në këmbë

Pas situatës së krijuar nga tërmeti i fuqishëm ne Turqi, Presfekti i Izmirti deklaroi se qytetarët duhet të bashkëpunojnë për menaxhimin e kësaj situate...