Nga Klodian Tomorri
Me sa duket brenda Partisë Socialiste ekziston një klan i fortë, i brumosur nga Shkolla e Çikagos që lobon për politika neoliberale.
Praktikisht, Edi Rama mund të jetë ndër të paktët kryeministra të majtë sot, te cilet shqiptojnë fjalën “derregullim”. Zakonisht, kryeministrat e majtë kanë për zemër atë fjalen tjetër, pa “de” përpara. Nëse e ka me të vërtetë, ky është një lajm i mirë.
Shqipëria ka një qeveri të vogël, por pavarësisht kësaj ka një ingranazh të rëndë burokratik. Aparati administrativ është joefiçent dhe i korruptuar, ndërkohë që dhjetëra ente publike të panevojshëm parazitojnë si shushunja duke i thithur gjakun biznesit.
Premtimet për çmontimin e rrotës së ndryshkur burokratike, në çdo fushë të sektorit publik, janë një politike në kahun e duhur. Kjo çliron energjitë e sipërmarrjes dhe i hap rrugë zhvillimit të shpejtë të vendit.
Në të gjitha modelet qeverisëse, ai i shtetit të vogël është provuar si më i suksesshmi. Por, që të funksionojë, ka një parakusht; korrupsioni duhet të jetë minimal. Në të kundërt, ky model kthehet në një dështim spektakolar me kosto shumë të mëdha për qytetarët dhe shtetin.
Derregullimi nuk mund të funksionojë, kur tregjet janë të kapura dhe dominohen nga një grusht njerëzish të fuqishëm, të cilët qëndrojnë afër qeverisë duke diktuar politika dhe ligje për të ruajtur pozitat e privilegjuara. Apo kur qeveria ndërton tregje të sigurta dhe shpërndan fitime me ligj si në rastin e konçesioneve. Nga ana tjetër, sado derregullim të ketë, nëse ekziston taksa e rryshfetit, burimet në ekonomi do të keqshpërndahen.
Heqja e liçencave, thjeshtimi i procedurave, reduktimi i administratës janë vetëm gjysma e punës. Gjysma tjetër, që do përgjigje është: Po për KorrupsJOnin?
