Botohet numri i ri i revistës “Economist” me titullin “Diktatura e Turqisë”. Në fakt, në kopertinë, flamuri turk është paraqitur me imazhin e Recep Tayyip Erdogan, brenda gjysmëhënës.
Edhe “Economist” në artikullin e tij kryesor nënvizon se “sjellja e Erdogan në prag të zgjedhjeve mund ta shtyjë atë që aktualisht është një demokraci thellësisht me të meta jashtë kufijve, në një diktaturë të plotë”. Sipas artikullit, gradualisht po asimilohen kompetencat dhe rolet e kryeministrit, presidentit të partisë dhe kreut të bankës.
“Turqia ka forcat e armatosura të dyta më të mëdha në NATO dhe luan një rol kritik në një lagje të trazuar, veçanërisht në Sirinë e shkatërruar nga lufta. Ajo ka ndikim në rritje në Ballkanin Perëndimor, Mesdheun Lindor dhe së fundmi në Afrikë. Mbi të gjitha, roli i saj në Detin e Zi dhe në luftën e Rusisë në Ukrainë është i rëndësishëm. Vitin e kaluar, ai ndihmoi ndërmjetësimin e një marrëveshjeje për të lejuar më shumë drithë ukrainas të dërgoheshin në një botë të uritur. Prandaj, të huajt duhet t’i kushtojnë vëmendje zgjedhjeve presidenciale dhe parlamentare të Turqisë, të cilat Recep Tayyip Erdogan ka propozuar të mbahen më 14 maj. Aq më tepër që nën presidentin e tij gjithnjë e më të paqëndrueshëm, vendi po shkon në prag të katastrofës”, vijon Economist.
“Sjellja e zotit Erdogan në prag të zgjedhjeve mund ta shtyjë atë që aktualisht është një demokraci thellësisht me të meta mbi buzë në një diktaturë të plotë,”- përfundon artikulli i revistës.
Në vitet e para të karrierës së tij politike, presidenti turk përmbushi premtimet që kishte bërë për reformat ekonomike dhe politike.
“Megjithatë, sa më gjatë që Erdogan është në pushtet, aq më autoritar bëhet ai”.
Vitet e fundit, veçanërisht pas tentativës për grusht shteti në vitin 2016, Tayyip Erdogan ka nisur një “luftë” kundër institucioneve demokratike të vendit të tij. Disa nga praktikat e tij autoritare përfshijnë burgosjen e gazetarëve dhe kundërshtarëve politikë, kontrollin e medias, shfrytëzimin e sistemit gjyqësor dhe kufizimin e internetit.
Me qytetarët në Turqi që përballen me varfërinë dhe inflacionin e lartë, Erdogan duket se po humbet shumë votues dhe madje rrezikon të humbasë zgjedhjet në pak muaj.
“Një president turk i hidhëruar dhe i izoluar mund të përfshihet në mosmarrëveshje më të ashpra territoriale me Greqinë, Qipron dhe Sirinë. Mund të lejojë që 5 milionë emigrantë dhe refugjatë në Turqi të lundrojnë për në Evropën Jugore. Mund të bllokojë pranimin e Suedisë dhe Finlandës në NATO,”-thuhet në botim, duke i bërë thirrje Perëndimit që të mos e “harrojnë” Turqinë, por ta sjellë atë “në -rrugën e drejtë – demokratike”.
“Erdogan është një ngacmues që imponon mizorinë e tij për të kënaqur interesat e tij brenda dhe jashtë Turqisë,”- shkruhet në fund të artikullit.
Botohet numri i ri i revistës “Economist” me titullin “Diktatura e Turqisë”. Në fakt, në kopertinë, flamuri turk është paraqitur me imazhin e Recep Tayyip Erdogan, brenda gjysmëhënës.
Edhe “Economist” në artikullin e tij kryesor nënvizon se “sjellja e Erdogan në prag të zgjedhjeve mund ta shtyjë atë që aktualisht është një demokraci thellësisht me të meta jashtë kufijve, në një diktaturë të plotë”. Sipas artikullit, gradualisht po asimilohen kompetencat dhe rolet e kryeministrit, presidentit të partisë dhe kreut të bankës.
“Turqia ka forcat e armatosura të dyta më të mëdha në NATO dhe luan një rol kritik në një lagje të trazuar, veçanërisht në Sirinë e shkatërruar nga lufta. Ajo ka ndikim në rritje në Ballkanin Perëndimor, Mesdheun Lindor dhe së fundmi në Afrikë. Mbi të gjitha, roli i saj në Detin e Zi dhe në luftën e Rusisë në Ukrainë është i rëndësishëm. Vitin e kaluar, ai ndihmoi ndërmjetësimin e një marrëveshjeje për të lejuar më shumë drithë ukrainas të dërgoheshin në një botë të uritur. Prandaj, të huajt duhet t’i kushtojnë vëmendje zgjedhjeve presidenciale dhe parlamentare të Turqisë, të cilat Recep Tayyip Erdogan ka propozuar të mbahen më 14 maj. Aq më tepër që nën presidentin e tij gjithnjë e më të paqëndrueshëm, vendi po shkon në prag të katastrofës”, vijon Economist.
“Sjellja e zotit Erdogan në prag të zgjedhjeve mund ta shtyjë atë që aktualisht është një demokraci thellësisht me të meta mbi buzë në një diktaturë të plotë,”- përfundon artikulli i revistës.
Në vitet e para të karrierës së tij politike, presidenti turk përmbushi premtimet që kishte bërë për reformat ekonomike dhe politike.
“Megjithatë, sa më gjatë që Erdogan është në pushtet, aq më autoritar bëhet ai”.
Vitet e fundit, veçanërisht pas tentativës për grusht shteti në vitin 2016, Tayyip Erdogan ka nisur një “luftë” kundër institucioneve demokratike të vendit të tij. Disa nga praktikat e tij autoritare përfshijnë burgosjen e gazetarëve dhe kundërshtarëve politikë, kontrollin e medias, shfrytëzimin e sistemit gjyqësor dhe kufizimin e internetit.
Me qytetarët në Turqi që përballen me varfërinë dhe inflacionin e lartë, Erdogan duket se po humbet shumë votues dhe madje rrezikon të humbasë zgjedhjet në pak muaj.
“Një president turk i hidhëruar dhe i izoluar mund të përfshihet në mosmarrëveshje më të ashpra territoriale me Greqinë, Qipron dhe Sirinë. Mund të lejojë që 5 milionë emigrantë dhe refugjatë në Turqi të lundrojnë për në Evropën Jugore. Mund të bllokojë pranimin e Suedisë dhe Finlandës në NATO,”-thuhet në botim, duke i bërë thirrje Perëndimit që të mos e “harrojnë” Turqinë, por ta sjellë atë “në -rrugën e drejtë – demokratike”.
“Erdogan është një ngacmues që imponon mizorinë e tij për të kënaqur interesat e tij brenda dhe jashtë Turqisë,”- shkruhet në fund të artikullit.
