Deputeti i PD-së Bujar Leskaj ka uruar të gjithë nxënësit në mbarë vendin që sot nisin zyrtarisht procesin mësimor, ndonëse nën kushtet e pandemisë së covid-19.
Leskaj nuk ka lënë pa komentuar investimet e qeverisë në arsim. Ai shkruan se si deputet i PD për Vlorën ndien keqardhje që dhjetëra shkolla në qarkun e Vlorës janë mbyllur, si pasojë e uljes së numrit të nxënësve, emigrimit masiv, braktisjes apo edhe pamundësisë së fëmijëve për të vazhduar shkollën.
Postimi i plotë
Sot mijëra djem e vajza, të rinj e të reja në arsimin parashkollor, fillor e parauniversitar janë ulur në bangat e shkollës.
Dëshiroj t’u dërgoj urimet e mia më të përzemërta nxënësve, mësuesve e prindërve për nisjen e këtij viti të ri shkollor.
Nga zemra: Suksese!
Është një vit, i treti radhazi, që shkolla nuk po fillon normalisht për shkak të pandemisë. Edhe ky vit do të jetë i vështirë në të gjitha drejtimet, por urimet tona janë jo vetëm për nxënësit, por edhe për mësuesit, misionarët e dijes, të cilët janë ndoshta shtresa intelektuale më e papërfillur dhe më pak e vlerësuar!
Si gjithçka në Shqipëri edhe arsimi është i goditur e i nënvlerësuar!
Mësuesit janë të përulur, të kërcënuar, të shtypur e peng i politikës.
Investimet e qeverisë në arsim nuk janë investime që duhen bërë për arsimin e Shqipërisë së shekullit të ri!
Janë të pamjaftueshme, qesharake.
Investimet nuk janë vetëm restaurimi i godinave, por investime reale në programe mësimore, infrastrukturë e logjistikë, në cilësi e informatikë.
Partia Demokratike ka kërkuar që investimet në arsim të jenë 5% e Produktit të Brendshëm Bruto (PBB).
Si deputet i PD për Vlorën ndiej keqardhje që dhjetëra shkolla në qarkun e Vlorës janë mbyllur, si pasojë e uljes së numrit të nxënësve, emigrimit masiv, braktisjes apo edhe pamundësisë së fëmijëve për të vazhduar shkollën!
Ndiej keqardhje për Universitetin e Vlorës “Ismail Qemali” që po shkon drejt shuarjes e mbylljes së disa degëve, për shkak të numrit të ulët të regjistrimeve.
Propaganda qeveritare nuk mund të mbulojë plagët e arsimit shqiptar.
Arsimi ka nevojë për investime reale, në mënyrë që t’i përgjigjet, t’i përshtatet dhe t’ju paraprijë ndryshimeve në zhvillimin e vendit.
Si mund të pretendojë një shoqëri, një komb të ecë përpara kur nuk investon tek truri i saj, tek e ardhmja e saj, te rinia dhe arsimi?
Ky është një paradoks, dështim i përmasave gjigande të këtij sekti qeverisës.
