Si karikaturiste e politikës, është shumë e vështirë të dish si të veprosh ndaj një krize serioze. Bërja e shakave është argëtuese; lehtëson stresin. Kam dëgjuar disa prej kohët e fundit në lidhje me virusin e koronës.
Në kohën time si karikaturiste kam vizatuar shumë kriza. Për mua, ato nisën me 11 shtatorin, pastaj me vrasjen e Charlie Hebdo, masakrat me armë në shkolla dhe vendet e tjera publike, sulmet vetëvrasëse në të gjithë botën. Tani një virus pandemik. Si të veprojmë?
Këto karikatura kanë stilin e vet të qasjes me një temë. E veçanta ime priret të jetë bashkimi i njerëzve, të nxisë mirëkuptimin dhe dialogun. Unë vizatova imazhin e mëposhtëm, pasi mendova për disa ditë për pandeminë. Kur është fjala për vdekjen, unë kam prirjen të shoh për diçka që na bashkon.
Kjo pandemi është duke e bashkuar botën në një mënyrë të pazakontë. Unë nuk kam jetuar diçka të tillë.
Trump nuk po ndihmon, ai nuk është i mirë që të bëjë që njerëzit të mbledhen bashkë; “MO” (Slogani) i tij është t’i largojë ata.
Por, unë besoj në bujarinë dhe inteligjencën e kaq shumë njerëzve të tjerëve. Ne nuk mund të përqafohemi ose të shtrëngojmë duart, por edhe mund të kujdesemi për njëri-tjetrin në mënyra të tjera dhe të kuptojmë humanitetin brenda vetes. Si një komunitet global do ta kapërcejmë këtë.
Së bashku.
