Kryerja e bisedimeve për t’i dhënë fund luftës është e kushtëzuar nga respektimi i angazhimeve të Shteteve të Bashkuara për armëpushim në të gjitha frontet, veçanërisht në Liban, deklaroi zëdhënësi i Ministrisë së Jashtme iraniane, Esmaeil Baqaei.
Duke folur me gazetarët të enjten, Baqaei dënoi fuqishëm krimet e kryera nga Izraeli në Liban, ndërsa shprehu ngushëllime të thella të popullit dhe qeverisë së Republikës Islamike të Iranit për humbjen e jetëve njerëzore dhe shërimin e të plagosurve.
Zëdhënësi vlerësoi rezistencën legjendare të popullit të Libanit kundër egërsisë dhe ekspansionizmit të Izraelit, duke vlerësuar mbështetjen dhe solidaritetin shumë të vlefshëm të popullit të Libanit me iranianët gjatë agresionit ushtarak amerikano-izraelit.
“Sot solidariteti dhe simpatia midis popujve të Iranit dhe Libanit është më e madhe se në çdo kohë në histori.”
Lidhur me çështjen e armëpushimit dhe lidhjen e tij me Libanin, Baqaei deklaroi: “Ndalimi i luftës në Liban është një pjesë integrale e mirëkuptimit të armëpushimit të propozuar nga Pakistani, dhe siç njoftoi shprehimisht edhe kryeministri i atij vendi, Shtetet e Bashkuara janë të përkushtuara për të ndaluar luftën në të gjitha frontet, përfshirë Libanin, dhe çdo veprim ose qëndrim në kundërshtim me këtë angazhim do të ishte i barabartë me mosrespektimin e angazhimit të Shteteve të Bashkuara.”
I pyetur për vendin dhe kohën e bisedimeve për përfundimin e plotë të luftës me SHBA-në, ai tha: “Qeveria e Pakistanit i ka ftuar të dyja palët të udhëtojnë në Islamabad dhe të zhvillojnë bisedimet, të cilat janë në shqyrtim dhe në planifikim, por pa dyshim mbajtja e çdo bisede kushtëzohet nga marrja e sigurisë për përmbushjen nga SHBA-të të detyrimeve të saj në lidhje me një armëpushim në të gjitha frontet.”
I pyetur në lidhje me delegacionin e Iranit në bisedimet e Islamabadit, ai tha: “Nëse plani i udhëtimit finalizohet, do të njoftohet edhe përbërja e delegacionit që do të dërgohet.”
SHBA-të dhe Izraeli nisën një fushatë ushtarake në shkallë të gjerë dhe të paprovokuar kundër Iranit pas vrasjes së Udhëheqësit të atëhershëm të Revolucionit Islamik, Ajatollah Seyed Ali Khamenei, së bashku me disa komandantë të lartë ushtarakë dhe civilë më 28 shkurt.
Në shenjë hakmarrjeje, Forcat e Armatosura Iraniane nisën sulme ndaj pozicioneve amerikane dhe izraelite në rajon, duke demonstruar aftësinë e tyre për t’u kundërpërgjigjur në mënyrë efektive. Pavarësisht pritjeve fillestare nga sulmuesit për një fitore të shpejtë, përgjigja iraniane rezultoi dukshëm më e fuqishme, duke shkaktuar dëme të mëdha në burimet ushtarake amerikane dhe izraelite, ndërkohë që mblodhi unitetin dhe rezistencën e kombit.
Ndërsa presidenti amerikan kishte lëshuar një ultimatum, ndërmjetësimi pakistanez lehtësoi një marrëveshje për një armëpushim dyjavor, gjatë të cilit negociatat do të zhvilloheshin në Islamabad. Irani ka propozuar një plan me dhjetë pika si bazë për diskutime, duke kërkuar kushte të tilla si tërheqja e forcave amerikane nga rajoni, heqja e sanksioneve dhe vendosja e kontrollit mbi Ngushticën e Hormuzit.
Këshilli i Lartë i Sigurisë Kombëtare i Iranit theksoi më 8 prill se agresioni çoi në një fitore historike për Iranin, duke i detyruar SHBA-të të pranonin kushtet e negociatave, duke përfshirë një plan për mossulmim të garantuar dhe ndërprerjen e armiqësive.
Irani ka theksuar se negociatat nuk do të nënkuptonin një fund të konfliktit, por më tepër një zgjerim të fushëbetejës në përpjekjet diplomatike, me një qëndrim të qartë mosbesimi ndaj SHBA-së.
