Komisioni i Senatit për Marrëdhëniet me Jashtë mbajti një seancë dëgjimore më 26 korrik për të diskutuar disa nominime në pritje për postet e Departamentit të Shtetit, duke përfshirë atë të Ndihmës Sekretarit të Shtetit për Çështjet Evropiane dhe Euroaziatike.
Në pyetjen e tij të emëruarit James Obrien, Kryetari i Komitetit Robert Menendez ngriti çështjen e personave që kërkonin strehim në zonën e tij të shqetësimit dhe iu referua specifikisht një komuniteti prej rreth 3,000 mërgimtarësh iranianë që kanë banuar në Shqipëri gjatë disa viteve të fundit.
“Më 20 qershor, Qeveria shqiptare bastisi kampin Ashraf 3,” saktësoi Menendez, duke shtuar se ka pasur “dëshmi të ndryshme” të bastisjes.
Sipas lajmeve, një banor u vra gjatë bastisjes dhe persona të tjerë pësuan lëndime që kërkonin shtrimin në spital. Shqipëria ra dakord të presë mijëra anëtarë të lëvizjes kryesore opozitare iraniane, Organizata e Muxhahedinëve të Popullit të Iranit (PMOI/MEK), duke filluar disa vite më parë.
Menendez u shfaq skeptik në lidhje me motivet e bastisjes kur ngriti çështjen në seancën e së mërkurës. Nga njëra anë, ai shprehu mirënjohjen për Shqipërinë që pranoi të ndihmojë në zhvendosjen e anëtarëve të MEK nga ish baza ushtarake amerikane e Kampit Liberty në Irak, ku ata ishin nën sulm të përsëritur me urdhër të regjimit iranian. Por nga ana tjetër, ai theksoi se “nëse kërkon strehim, në fund të fundit duhet të jesh në një pozicion për të ditur se strehimi është i sigurt”.
Obrien u pajtua për të dyja pikat, duke thënë: “Unë bashkohem me ju në vlerësimin e Shqipërisë, e cila ka qenë një vend shumë i rëndësishëm strehimi për një numër njerëzish që kërkojnë azil”. Ai premtoi se do të shqyrtonte bastisjen në Ashraf 3 dhe do t’i raportonte Komitetit të Marrëdhënieve me Jashtë mbi gjetjet e tij, në pritje të punës së bashku me komitetin në vazhdim.
I pyetur nga Menendez nëse ai do të “angazhohej për të mbrojtur të drejtat dhe liritë themelore të banorëve të kampit Ashraf”, Obrien u përgjigj: “Absolutisht”.
Disa ligjvënës të tjerë amerikanë kanë shprehur gjithashtu shqetësimin për sigurinë e banorëve të Ashraf 3, duke ia bashkangjitur shpesh këto çështjes së mbështetjes ndërkombëtare për protestat pro-demokracisë në Iran, të cilat kanë qenë veçanërisht të dukshme që nga shtatori i kaluar, kur një kryengritje mbarëkombëtare u ndez nga vdekja e gruas kurde 22-vjeçare Mahsa Amini nga duart e “policisë së moralit”.
Për këtë qëllim, Republikani Lance Gooden (R-TX) dhe Republikani Steve Cohen (D-TN) paraqitën një rezolutë në Dhomën e Përfaqësuesve më 27 korrik, duke dënuar qeverinë iraniane për goditjen e saj ndaj disidencës, veçanërisht masakrën e vitit 1988 të të burgosurve politikë që synonin kryesisht anëtarët dhe mbështetësit e MEK-ut.
Rezoluta identifikoi protestat e fundit si të “rrënjosura në më shumë se katër dekadat e rezistencës së organizuar” që regjimi iranian u përpoq pa sukses t’i shuante duke vrarë deri në 30,000 disidentë dhe aktivistë gjatë verës së vitit 1988. Prandaj, ajo u kërkoi Kombeve të Bashkuara Këshilli i të Drejtave të Njeriut të përfshijë hetimet për atë masakër si pjesë e hetimit të tij të vazhdueshëm për shtypjen e kryengritjes së shtatorit.
Rezoluta, e cila ka marrë dhjetëra mbështetës nga të dyja palët, deklaroi se “Shtetet e Bashkuara duhet të përfshihen në çdo themelim të një hetimi ndërkombëtar për vrasjet jashtëgjyqësore të disidentëve iranianë të vitit 1988, si dhe vrasjen e protestuesve”. Më pas ai theksoi se mbi 900 banorë të Ashraf 3 janë ish të burgosur politikë të cilët mund të dëshmonin për detajet e masakrës dhe përfshirjen e zyrtarëve të lartë iranianë, përfshirë presidentin aktual Ebrahim Raisi.
Në të vërtetë, disa nga ata banorë dhanë një dëshmi të tillë në vitin 2021, si pjesë e ndjekjes penale nga gjyqësori suedez të Hamid Noury, një ish-zyrtar i burgut iranian, për krime lufte dhe vrasje masive.
Rezoluta e Dhomës së Përfaqësuesve shprehte mirënjohjen për Shqipërinë, por edhe shqetësimin për qëndrueshmërinë e angazhimeve të saj.
Ajo i bëri thirrje “Qeverisë së Shteteve të Bashkuara, në bashkëpunim me aleatin tonë Shqipëri, të sigurojë mbrojtjen e plotë të refugjatëve politikë iranianë në Ashraf 3 në Shqipëri dhe që ata të përfitojnë nga të gjitha të drejtat e përcaktuara në Konventën e Gjenevës 1951 dhe Konventën Evropiane për Të drejtat e njeriut, duke përfshirë të drejtën për jetë, liri dhe siguri, dhe mbrojtjen e pronës, si dhe lirinë e shprehjes dhe tubimit.”
Më gjerësisht, rezoluta thoshte se Dhoma e Përfaqësuesve “qëndron me popullin iranian” dhe njeh “luftën e tyre për të krijuar një Republikë demokratike, laike dhe jobërthamore të Iranit”. /Marrë nga EuReporter/
Komisioni i Senatit për Marrëdhëniet me Jashtë mbajti një seancë dëgjimore më 26 korrik për të diskutuar disa nominime në pritje për postet e Departamentit të Shtetit, duke përfshirë atë të Ndihmës Sekretarit të Shtetit për Çështjet Evropiane dhe Euroaziatike.
Në pyetjen e tij të emëruarit James Obrien, Kryetari i Komitetit Robert Menendez ngriti çështjen e personave që kërkonin strehim në zonën e tij të shqetësimit dhe iu referua specifikisht një komuniteti prej rreth 3,000 mërgimtarësh iranianë që kanë banuar në Shqipëri gjatë disa viteve të fundit.
“Më 20 qershor, Qeveria shqiptare bastisi kampin Ashraf 3,” saktësoi Menendez, duke shtuar se ka pasur “dëshmi të ndryshme” të bastisjes.
Sipas lajmeve, një banor u vra gjatë bastisjes dhe persona të tjerë pësuan lëndime që kërkonin shtrimin në spital. Shqipëria ra dakord të presë mijëra anëtarë të lëvizjes kryesore opozitare iraniane, Organizata e Muxhahedinëve të Popullit të Iranit (PMOI/MEK), duke filluar disa vite më parë.
Menendez u shfaq skeptik në lidhje me motivet e bastisjes kur ngriti çështjen në seancën e së mërkurës. Nga njëra anë, ai shprehu mirënjohjen për Shqipërinë që pranoi të ndihmojë në zhvendosjen e anëtarëve të MEK nga ish baza ushtarake amerikane e Kampit Liberty në Irak, ku ata ishin nën sulm të përsëritur me urdhër të regjimit iranian. Por nga ana tjetër, ai theksoi se “nëse kërkon strehim, në fund të fundit duhet të jesh në një pozicion për të ditur se strehimi është i sigurt”.
Obrien u pajtua për të dyja pikat, duke thënë: “Unë bashkohem me ju në vlerësimin e Shqipërisë, e cila ka qenë një vend shumë i rëndësishëm strehimi për një numër njerëzish që kërkojnë azil”. Ai premtoi se do të shqyrtonte bastisjen në Ashraf 3 dhe do t’i raportonte Komitetit të Marrëdhënieve me Jashtë mbi gjetjet e tij, në pritje të punës së bashku me komitetin në vazhdim.
I pyetur nga Menendez nëse ai do të “angazhohej për të mbrojtur të drejtat dhe liritë themelore të banorëve të kampit Ashraf”, Obrien u përgjigj: “Absolutisht”.
Disa ligjvënës të tjerë amerikanë kanë shprehur gjithashtu shqetësimin për sigurinë e banorëve të Ashraf 3, duke ia bashkangjitur shpesh këto çështjes së mbështetjes ndërkombëtare për protestat pro-demokracisë në Iran, të cilat kanë qenë veçanërisht të dukshme që nga shtatori i kaluar, kur një kryengritje mbarëkombëtare u ndez nga vdekja e gruas kurde 22-vjeçare Mahsa Amini nga duart e “policisë së moralit”.
Për këtë qëllim, Republikani Lance Gooden (R-TX) dhe Republikani Steve Cohen (D-TN) paraqitën një rezolutë në Dhomën e Përfaqësuesve më 27 korrik, duke dënuar qeverinë iraniane për goditjen e saj ndaj disidencës, veçanërisht masakrën e vitit 1988 të të burgosurve politikë që synonin kryesisht anëtarët dhe mbështetësit e MEK-ut.
Rezoluta identifikoi protestat e fundit si të “rrënjosura në më shumë se katër dekadat e rezistencës së organizuar” që regjimi iranian u përpoq pa sukses t’i shuante duke vrarë deri në 30,000 disidentë dhe aktivistë gjatë verës së vitit 1988. Prandaj, ajo u kërkoi Kombeve të Bashkuara Këshilli i të Drejtave të Njeriut të përfshijë hetimet për atë masakër si pjesë e hetimit të tij të vazhdueshëm për shtypjen e kryengritjes së shtatorit.
Rezoluta, e cila ka marrë dhjetëra mbështetës nga të dyja palët, deklaroi se “Shtetet e Bashkuara duhet të përfshihen në çdo themelim të një hetimi ndërkombëtar për vrasjet jashtëgjyqësore të disidentëve iranianë të vitit 1988, si dhe vrasjen e protestuesve”. Më pas ai theksoi se mbi 900 banorë të Ashraf 3 janë ish të burgosur politikë të cilët mund të dëshmonin për detajet e masakrës dhe përfshirjen e zyrtarëve të lartë iranianë, përfshirë presidentin aktual Ebrahim Raisi.
Në të vërtetë, disa nga ata banorë dhanë një dëshmi të tillë në vitin 2021, si pjesë e ndjekjes penale nga gjyqësori suedez të Hamid Noury, një ish-zyrtar i burgut iranian, për krime lufte dhe vrasje masive.
Rezoluta e Dhomës së Përfaqësuesve shprehte mirënjohjen për Shqipërinë, por edhe shqetësimin për qëndrueshmërinë e angazhimeve të saj.
Ajo i bëri thirrje “Qeverisë së Shteteve të Bashkuara, në bashkëpunim me aleatin tonë Shqipëri, të sigurojë mbrojtjen e plotë të refugjatëve politikë iranianë në Ashraf 3 në Shqipëri dhe që ata të përfitojnë nga të gjitha të drejtat e përcaktuara në Konventën e Gjenevës 1951 dhe Konventën Evropiane për Të drejtat e njeriut, duke përfshirë të drejtën për jetë, liri dhe siguri, dhe mbrojtjen e pronës, si dhe lirinë e shprehjes dhe tubimit.”
Më gjerësisht, rezoluta thoshte se Dhoma e Përfaqësuesve “qëndron me popullin iranian” dhe njeh “luftën e tyre për të krijuar një Republikë demokratike, laike dhe jobërthamore të Iranit”. /Marrë nga EuReporter/
