Pagat mesatare ndryshojnë ndjeshëm në gjithë Evropën në vitin 2025. Kur merret parasysh fuqia blerëse, hendeku ngushtohet.
Por ndarja mes vendeve me pagat më të larta dhe më të ulëta në kontinent mbetet e thellë. Pra, cilat vende paguajnë më shumë? Ku gjenden pagat më të larta dhe më të ulëta në Evropë? Si e ndryshon fuqia blerëse panoramën e pagave?
Sipas raportit “Taxing Wages 2026” të OECD-së, pagat mesatare bruto vjetore variojnë nga 18,590 euro në Turqi deri në 107,487 euro në Zvicër. Të dhënat përfshijnë 27 vende evropiane, nga të cilat 22 janë anëtare të BE-së.
Zvicra është i vetmi vend ku paga mesatare bruto tejkalon 100,000 euro.
Islanda renditet e dyta me 85,950 euro. Luksemburgu kryeson në BE me 77,844 euro, duke u renditur i treti në total.
Danimarka (71,961 euro) dhe Holanda (69,028 euro) plotësojnë pesëshen e parë. Norvegjia, me 68,420 euro, qëndron shumë pranë.
Mes pesë ekonomive më të mëdha të Evropës, Gjermania kryeson me 66,700 euro, e ndjekur ngushtë nga Mbretëria e Bashkuar me 65,340 euro. Tre ekonomitë e tjera kryesore mbeten ndjeshëm më poshtë.
Franca qëndron në 45,964 euro, Italia në 36,594 euro dhe Spanja në 32,678 euro. Pagat mesatare në Gjermani dhe Mbretërinë e Bashkuar janë më shumë se dyfishi i atyre në Spanjë.
Austria (63,054 euro), Belgjika (62,348 euro), Irlanda (60,258 euro), Finlanda (55,462 euro) dhe Suedia (50,338 euro) renditen mes këtyre dy grupeve, të gjitha mbi 50,000 euro.
Nëntë vende të BE-së bien nën pragun prej 30,000 eurosh
Sllovakia ka pagat më të ulëta vjetore në BE me 19,590 euro. Nëntë nga 22 vendet e BE-së në listë bien nën 30,000 euro.
Hungaria (21,257 euro), Letonia (21,321 euro), Çekia (23,685 euro), Portugalia (24,254 euro) dhe Polonia (24,490 euro) janë të gjitha nën 25,000 euro. Estonia (25,603 euro), Greqia (26,563 euro) dhe Lituania (28,474 euro) janë mbi këtë prag, por mbeten nën 30,000 euro.
Në terma nominalë, vendet e Evropës Veriore dhe Perëndimore dominojnë kryesimin e renditjes. Evropa Jugore dhe Lindore grupohen drejt fundit.
Çfarë i nxit ndryshimet në paga mes vendeve?
Ekspertët e Organizatës Ndërkombëtare të Punës (ILO), që folën për Euronews Business, thonë se ndryshimet në paga në gjithë Evropën pasqyrojnë kryesisht tre faktorë: produktivitetin dhe strukturën ekonomike, institucionet e tregut të punës dhe koston e jetesës.
Vendet me sektorë me vlerë të lartë të shtuar, si financa dhe teknologjia, priren të paguajnë më shumë, ashtu si edhe ato me sindikata të forta dhe negocim kolektiv. Nivelet më të larta të çmimeve zakonisht i shtyjnë lart edhe pagat nominale.
Në terma të fuqisë blerëse, hendeku i pagave në Evropë ngushtohet krahasuar me shifrat nominale.
Barazia e fuqisë blerëse (PPP) përfaqëson normat e konvertimit të monedhave që barazojnë fuqinë blerëse të valutave të ndryshme duke eliminuar dallimet në nivelet e çmimeve mes vendeve. Shifrat këtu bazohen në dollarin amerikan, pasi të dhënat e PPP-së të bazuara në euro ende nuk janë publikuar.
Në terma PPP, pagat mesatare bruto vjetore variojnë nga 38,118 në Sllovaki deri në 106,532 në Zvicër. Gjermania (93,985), Luksemburgu (93,203) dhe Holanda (92,905) i kalojnë të gjitha 90,000. Danimarka (88,454) dhe Norvegjia (87,722) ndjekin nga afër.
Mes pesë ekonomive më të mëdha të Evropës, renditja mbetet e pandryshuar nga termat nominalë. Megjithatë, distancat mes tyre ndryshojnë. Mbretëria e Bashkuar qëndron në 82,329 dhe Franca në 67,273, ndërsa Italia arrin 60,503 dhe Spanja 57,517.
Turqia dhe Gjermania, fituesit më të mëdhenj në renditjen PPP
Kur krahasohen renditjet nominale dhe ato PPP, Turqia është vendi që lëviz më shumë, duke u ngjitur nëntë vende nga pozita e fundit në vendin e 18-të. Gjermania gjithashtu ngjitet pesë vende, nga e 7-ta në të 2-tën.
Rënien më të madhe e pësojnë Islanda, që bie nga vendi i 2-të në të 9-tin, dhe Estonia, nga i 20-ti në të 25-tin.
Vlerësimet e pagës mesatare i referohen punonjësve me kohë të plotë në sektorë të përzgjedhur industrialë, kryesisht publikë. Ato mbulojnë pjesën më të madhe të ekonomisë — përfshirë prodhimin, ndërtimin, tregtinë me pakicë, transportin, financën dhe shërbime të tjera biznesi — por përjashtojnë bujqësinë, administratën publike, arsimin dhe shëndetësinë.
Normat e tatimit mbi të ardhurat personale ndryshojnë ndjeshëm në gjithë Evropën, çka do të thotë se pagat neto mund të duken shumë ndryshe nga pagat bruto.
