Unë dhe ti kemi dështuar…

Nga Ilir Xhafaj

Unë dhe ti kemi dështuar.
Kemi dështuar se nuk mbrojtëm dot një 15 vjeçare;
Kemi dështuar se punësojmë roje Abazin;
Kemi dështuar sepse institucioni i familjes i pari, është shthurur;
Kemi dështuar sepse shkolla është kthyer në vatër abuzimi e bullimi;
Kemi dështuar sepse në shkollë të përdhunojnë, mësimi dhe edukimi i brezave nuk është më parësor;
Kemi dështuar sepse mësuesit (jo të gjithë) nuk flasin se kanë frikë ose shikojnë rehatinë e tyre;
Kemi dështuar sepse Bashkia punëson përdhunues e jo roje në shkolla;
Kemi dështuar sepse psikologët pijnë kafe te lokali përballë shkollës;
Kemi dështuar sepse oficerët e sigurisë ose veprimet e Abazit u bëjnë për të qeshur, ose pijnë kafe me psikologët të kafja përballë;
Kemi dështuar sepse në Universitet teoria s’ka asnjë lidhje me realitetin;
Kemi dështuar se literatura bëhet për studentët në Angli e mësohet në Shqipëri;
Kemi dështuar sepse pedagogët partiakë shfryjnë nervat qe kanë me Qeverinë te efektivi i patrullës e nuk shikojnë dështimin e punës së tyre;
Kemi dështuar sepse Ministria e Arsimit i mbyll rastet e përdhunimeve (siç ka ndodhur vitet e fundit nga Kavaja, në Saradë, Durrës e Tiranë) me statuse Facebook-u;
Kemi dështuar sepse i shohim gratë dhe vajzat si objekte seksi;
Kemi dështuar sepse jemi shoqëri që s’kujtohemi për tjetrin vetëm ne të jemi mirë;
Kemi dështuar sepse e vramë atë 15 vjeçaren me të cilën abuzoi Abazi;
Kemi dështuar se merremi me viktimën e jo me autorin;
Kemi dështuar se nuk marrim Policinë në telefon (edhe kjo e fundit ka problemet e veta por s’është koha) kur shikojmë një rast dhune apo abuzimi;
Kemi dështuar se themi “ishte vetë vajzë e hedhur ajo;
Kemi dështuar sepse gojën e përdorim për thashetheme e jo për të ngritur zërin kundër shtypjes;
Kemi dështuar se pas 3 ditësh e harruam çfarë ndodhi;
Kemi dështuar në rolin tonë si shoqëri;