Nga Pranvera Vatoci
Ti vajzë, motër, nënë, zonjë e ti bashkëshorte duhet të jetosh. Vetë Zoti ta dha jetën dhe nuk duhet që të ta këpusin e privojnë manjakë, bastardë, skizofrenë e trutharë. Ti duhet të jetosh, studiosh e të punosh e lirë, e pacënuar, e pangacmuar, e pa shantazhuar, e pa deskriminuar.
Ti vuan qysh prej kohës së lashtë të matriarkatit…, anipse lind bijë e bija, i rrit me lotin e mundimit. Ti nuk e meriton vuajtjen, se nuk je Jezusi për t’u ringjallur. Të gjithë të këndojnë, të thurrin lavde e hyjnizojnë, por nuk ngurojnë të marrin poza të shpifura manjaku përballë teje e të rrokin pushkë, thika, sopata e lopata e t’i turren kafshërisht trupit e shpirtit tënd. E për me tepër në vendin që pretendon se dominon burrëria e kanuni!
Kjo gjëmë duhet të ndalojë e kjo botë e shthurur agresiviteti maskulin duhet të pushojë, ndryshe merr fund qytetërimi.
Ju politikanë e ligjvënës që pozoni mbi principe e slloganë emancipimi e civilizimi skuquni sot tek vritet një studente e masakrohet një nënë. Fajtor nuk është vetëm krimineli. Fajtorë jemi të gjithë, sepse me mosveprimin tonë po shthurim gardhin njerëzor e kodin moral zakonor. Jo më me fjalë, por me veprime. Çlironi zyrat e shtetit nga manjakët që ushtrojnë pafytyrësisht pushtetin, çlironi rrugët e këtij vendi nga histerikë e skizofrenë. Ashpërsoni ligjin, duhen ligje të rrepta që të mos mbushen jetimoret e të mos boshatisen auditoret. Vajzat e gratë e këtij vendi duhet të jetojnë e nderohen, jo të vriten barbarisht!!!
