Nga Gert Vlashi
Po, nga një donacion personal i dy djemve të mirë të Rubikut, z. Klodi Doda dhe z. Klodian Prenga, u bë e mundur që fusha e Rubikut të ndryshojë jo vetëm pamje, por edhe cilësi, duke bërë një hap të rëndësishëm, që të jetë një oaz pasioni për brezat e rinj dhe ato që do vijnë më pas.
Por, a ka vend që secili nga ne të kontribuojmë sadopak brenda mundësive? Patjetër që po! Në pamundësi që aty të paguhen punëtorë për punët që detyrimisht janë gjatë proceseve të punimit, frezimit, pastrimit, dranazhimit dhe mbjelljes me barë, puna po vijon me ritme shumë të avashta, pasi aty po punojnë vetëm dy punëtorë të dërguar nga Bashkia (e që duhet falenderuar ), si dhe trajneri pasionant i moshave, z. Ilir Gjergji, me një grup nxënësish të tij.
Po ne, ku jemi?! Ne, që luajtëm në atë fushë me mijëra herë, në diell e pluhur, në shi e baltë. Ne, që kur fusha të rehabilitohet do jemi të parët që do e inagurojmë barin e saj.
Ndaj, secili nga ne ia ka borxh një gjysmë dite punë fushës së Rubikut, ja ka borxh qytetit që na rriti!
