Pse as grekët e as romakët nuk e morën përgjegjësinë e ndërtimit e këtyre vendeve kulti nga gurët e lartë?
shkruan Fahri Xharra
Me qindra vjet, një e vërtetë e fshehur doli në dritë. Po them qindra vjet, sepse e kam fjalën tek komunikimi shkencor në Europë, komunikim i cili nuk ka dashur të thotë të vërtetën e gurëve “Menhir” ( anglisht – stone henge).
“Heronjtë e Trojës me fiset e tyre, që shpëtuan nga shkatërrimi, u shpërngulën për në Europë. Eneu Dardanidi u vendos në Itali, ku pasardhësit e tij themeluan Romën dhe më vonë Perandorinë Romake. Kurse i nipi i tij, Briti, u vendos në Angli. Por, atje gjeti popullsinë, e të njëjtit gjak të tij, e cila kishte krijuar Albionin, siç quhej Anglia e lashtë. Kurse Briti i dha këtij shteti emrin e tij, Britani dhe ndërtoi Londrën, nën shembullin e Trojës, duke e quajtur Troja e re” – shkruan Elena Kocaqi në librin e saj “Albanët me famë në mijëvjeçarë”.
Po, pse po e përmendi Britin në këtë rast, të gurëve “menhir”? Sepse, ai shkoi atje ku të parët e tij kishin ngritur civilizim mbi 2 mijë e pesë qind vjet para tij. Eshtë e njëjta e vërtetë , ashtu si e thotë Robert D’Angely për Aleksandrin e Madh, se pushtimin e tij deri në Indi e kanë lehtësuar hartat e të parëve të tij që e kishin shkelur Indinë 3 mijë vjet para tij.
Kur jemi të gurët “Menhir” atyre iu doli autorësia, në bazë së AND-së së kafkës së një të riut të vdekur që 4 mijë vjet (Body of 4,000-year-old teenager near Stonehenge may give clues about Bronze Age lives), se njerëzit e atyhit, ata që i kishin ngritur gurët në formën që e tregon fotografia kishin prejardhje mesdhetare, por edhe nga Azia e Vogël (sot, Turqia).
ADN-ja zbulon se britanikët neolitikë ishin kryesisht të prejardhur nga grupet që morën rrugën mesdhetare, gjë që del duke i studjuar edhe analizuar ADN-në e fermerëve të hershëm britanikë. Pra, përveç bujqësisë, shkuesit neolitikë në Britani e kanë futur traditën e ndërtimit të monumenteve duke përdorur gurë të mëdhenj të njohur si megalite. (DNA reveals that neolithic Britons were largely descended from groups who took the Mediterranean route, either hugging the coast or hopping from island to island on boats. “This route is a continuation of the Mediterranean coastal dispersal route but of course in much more complicated maritime circumstances,” Dr Carles Lalueza-Fox, who was not involved in the study, said).
E kemi një çudi tjetër të manipulimin historik, përsëri nga “grekët”, të cilët me një herë dolën me rrenën e tyre të zakonshme që çdo gjë në Europë ka filluar me ata, duke e harruar të vërtetën e tyre, që “grekët “ njihen si të tillë vetëm 800 vjet p.e.s., pra 400 vjet pas Luftës së Trojës.
Për deri sa prapë “shkenca” e jonë historike, si zakonisht e heshtur, grekët shkruajnë: “ANCIENT GREEK MIGRANTS BUILT THE FAMOUS STONEHENGE 6000 YEARS AGO, DNA REVEALS! April 22, 2019” (Migruesit e lashtë grekë i ndërtuan gurët Menhir, para 6 mijë vjetësh).
Tash, duhet të mos befasohemi, kur serbët do të thonë që ata ishin të parët e Europës.
Elena Kocaqi shkruan: “Le të përkthejë ndonjë studies gjuhën e tre dialekteve të Greqisë antike. Pse nuk e ka bërë kush deri më sot? Janë përpjekur dhe asnjë rezultat nuk kanë dhënë. Deri sa nuk e kanë bërë, të pushojnë së gënjyeri për etnicitetin real të grekëve të vjetër dhe të rishkruajnë historinë ashtu siç është realisht.
Të marrin njëherë shqipen e sotme dhe ta provojnë, se nuk i dihet se çfarë befasije mund të marrin. Nëse nuk e bëjnë një gjë të tillë dhe do vazhdojnë t’i trajtojnë dialektet antike pellazge jashtë gjuhës pellazge dhe shqipe, asnjëherë nuk kanë për të marrë vesh ndonjë gjë”.
Për emërtimin e gurëve që qëndrojnë në “këmbë” që 6 mijë vjet, duhet të kënaqem me shpjegimin britanik, deri sa etimologët tanë të gjejnë prejardhjen e vërtetë të emrit “gurët menhir” (A menhir (from Brittonic languages: maen or men, “stone” and hir or hîr, “long”[1]), standing stone, orthostat, or lith is a large man-made upright stone).
Pra, sipas gjuhës Brittone “menhir” do të thotë , për “men” – guri, për “hir ose hîr” – që rri lartas, ose “një gur i punuar nga njeriu që rri me “krye” përpjetë.
Le të jetë ky shkrimi i parë, për mrekullinë e fshehur. Në të ardhmen më shumë për punët e migruesëve tanë në Britaninë e Sotme, këtu e 6 mijë vjet më parë.
