Nga Fjolla Besimi
Nuk pe du lulen tande sot, po du që kur t’eci rrugës tem’ mos me m’thanë: ta hanksha “lulen”.
Nuk po e du urimin tand sot, kur un i qes hapat rrugës me urimin që frustrimi yt s’ka me m’bo pishman që jam dalë prej shpise.
E ti, që i qet referatet ka 20 rreshta sot t’u e uru “ditën e nanes”, je po aj qe e njek ni grue der n’shpi 20 minuta t’u ja thanë fjalët ma t’poshtra që asaj si heken prej mendje ma shumë se 20 ditë, e t’ishe ulë nja 20 minuta me mendu’ ato 20 minutat e t’u e kanë ba dikan që zemra m’i dalë pri venit deri kur ka mbrri n’shtëpi.
E ti,
mos ma jep lulen n’shesh,
në t’njëjtin shesh ku ti tenton me m’prekë,
në t’njëjtin shesh kur ti rri si qen i jarguem t’u pritë kush kalon me e shfry epshin prej idioti.
S’po du lule 1 ditë,
kur marr therra 364 ditë.
