Kryeministri Edi Rama ka ndarë pasditen e sotme një foto ku shfaqet në krah të presidentit francez Emanuel Macron gjatë samitit BE-Ballkani Perëndimor në Brdo të Sllovenisë . Rama ka ndarë edhe fjalën e tij të plotë gjatë këtij samiti ku çështjet kryesore ishin vetoja e Bullgarisë ndaj Maqedonisë së Veriut dhe kërkesa për të njohur Ballkanin e Hapur.
Kreu i ekzekutivit duket se ka dale optimist nga samiti i sotëm, megjithatee e krahason atë me atë të 18 viteve më parë në Selanik.
Me syrin e Ramës duket sikur koha ka ndalur, ndërsa nuk lë pa i pwrmendur edhe njëherë evropianëve idoelogjinë e tyre për zgjerimin.
E plote:
Ja ku jemi. Të mbledhur 18 vjet pas samitit të Bashkimit Europian me Ballkanin Perëndimor në Selanik; koha që i duhet një bebeje për t’u bërë votues, pjesëtar me të drejta të plota i një bashkësie politike. Nëse i krahasojmë shënimet mes dy samiteve, mund të thuhet pa frikë se koha ka ndalur. Ngjashmëria mes fjalëve të shkruara atëherë dhe atyre sot është mbresëlënëse. Me një përjashtim. 18 vjet më parë fjala “zgjerim” ishte kredoja tingëlluese e të ardhmes. Sot e njëjta fjalë është bërë jehonë e ndrojtur e të shkuarës. Po njësoj, politika e re e zgjerimit duket sikur i bën jehonë politikës së vjetër të kufizimit. Por, “është ajo që është”, siç do të thoshte zotëruesi i mëparshëm legjendar i Zyrës Ovale. Dhe unë nuk do të bezdis asnjë këtu me liturgjinë e ankesave që të gjithë ju i dini mirë.
