Të mos fliste gjuhën angleze.
Plotësimi i kësaj kërkese, sipas tyre, do të hiqte qafe sundimin e huaj.
Pas shumë kërkesash të pareshtura një ditë Mbreti anglez i njoftoj subjektet e veta skoceze se e kishte gjetur Mbretin e ri që kërkonin ata. Ky i fundit kishte bash atë cilësinë që kërkonte turma:
Nuk fliste asnjë fjalë anglisht.
Turma u mblodh e entuziazmuar. Përpara pallatit bëhej një zhurmë e madhe. Oborri gumëzhinte prej hamendjeve të tyre:
Qytetarët pyesnin njëri tjetrin:
• Cili do të jetë Mbreti ynë vallë?
• Si do të jetë, i gjatë, i hollë, i shkurtër?
• A do të shkëputej Mbreti i ri nga ndikimi i këtij Mbreti që kemi? thoshte një tjetër.
• Po ku e gjeti Mbreti që kemi tani, Mbretin që po na e vendos mbi krye?
• A do ta dëgjojë Mbreti i ri Mbretin që kemi sot, apo do të jetë kokë më vete?
• Ku e gjeti Mbreti ynë një Mbret që nuk flet anglisht, xhanëm?
Pas disa javësh pritje, një ditë, papritmas turma ra në një heshtje varri. Dikush njoftoi së Mbreti anglez, i deri-athershëm, do të paraqiste Mbretin e ri, që nuk dinte anglisht.
Mbreti, doli në ballkonin e ndërtesës së Mbretërisë. Në duar mbante një djep në të cilin koloviste të birin, një foshnje dhjetë muajshe. Ai e zgjidhi djepin, e nxori foshnjën e ngriti para duarsh në ajër dhe ia tregoi gjindjes. Pastaj iu drejtua atyre:
Deshët një mbret që nuk di të flasë anglisht?
Turma bërtiti me të madhe:
Poooooooooooooooooooooo!
Atëherë, ky do të jetë Mbreti juaj dhe Biri Im!
Ju siguroi se ende nuk flet asnjë fjalë anglisht.
Pllakosi heshtja!
Turma u shpërnda e zhgënjyer!
Pas disa ditësh edhe neve do të shpërndahemi të (zh)gënjyer, kur të mësojmë se Presidenti ynë i ardhshëm do të dijë të flasë vetëm fjalët që do t’ja diktojë Mbreti që do ta vendosë aty, dhe që e ka caktuar vetë prej kohësh.
Shënim: Ngjashmëria është rastësore dhe nuk ka për qëllim te fyejë askënd.
